Mentionsy

Wolter to był pisarz, który wszystkich denerwował, luna świętości, był antyklerykałem, a ta jego książeczka pod tytułem Kandyd znalazła się na indeksie książek zakazanych.

Pełen tytuł książki brzmi Kandyd, czyli optymizm.

Jak brzmi teza postawiona w Kandydzie?

Główny bohater Kandyd jest naiwnym chłopcem u progu dorosłości.

Kandyd święcie wierzy w to, czego nauczył go jego nauczyciel.

Można powiedzieć, że w procesie edukacji wpłyniono Kandydowi przekonanie, że świat jest dobry i mądrze pomyślany i że żyjemy w najlepszym z możliwych światów.

Historia zaczyna się od tego, że Kandyd kocha się po uszy w pewnej pannie.

Jednak jej tatuś uważa, że jego córeczka zasługuje na kogoś lepszego niż Kandyd.

Dzięki temu niedoświadczony kandyd może wyruszyć w podróż i sprawdzić jaki jest świat naprawdę.

No to jaki świat poznaje kandyd podczas swej inicjacyjnej wędrówki?

Otóż nasz pełen ufności wobec świata bohater wita się z pewną religijną niewiastą, a kiedy ta odkrywa, że chłopak ma inne poglądy niż ona, bierze nocnik i wylewa jego zawartość na głowę kandydkowi.

Słuchajcie, Kandyd spotyka pewną kobietę, która nie ma pośladka.

Kandyd trafia do wojska, a w wojsku próbują go nauczyć musztry.

Czy dużo takich przygód ma Kandyd?

No tak, zapewne każdy inny na jego miejscu po takiej dawce porażek, po takiej dawce katastrof po prostu strzeliłby sobie w łeb, ale na szczęście nie Kandyd, bo Kandyd jest optymistą.

W Kandydzie zdawałoby się jest podobnie.

Rzeczywiście, koniec końców, po latach rozłąki, po emocjonujących przygodach, Kandyd i Kunegunda spotykają się.

Jest stara, jest oszpecona, na dodatek Kandyd już jej nie kocha.

Kandyd po tych wszystkich niefortunnych doświadczeniach, podczas których przekonał się, że doświadczanie życia to nieustanne zbieranie cięgów, nieustanne dostawanie bęsków i tak dalej.

W odpowiedzi na te wszystkie problemy Kandyd słyszy od jakiegoś staruszka pewną mądrość.

Aha, więc trzeba uprawiać swój ogródek, powtarza za staruszkiem Kandyd.

Pozostaje nam powtórzyć za kandydem, za tym naiwniaczkiem, za tym bohaterem ośmieszonym.