Mentionsy

Tutaj muszę powiedzieć, że rzeczywiście w naszym muzeum ta historia rodziny jest dosyć mocno obecna, chociażby dlatego, że główne działy są związane z tymi pasjami, zainteresowaniami pierwszych założycieli, czyli Feliksa Przypkowskiego i Tadeusza Przypkowskiego.

Wydarzeniem, wokół którego skupia się wystawa Kasi Kmity, jest taki epizod z 1930 roku, kiedy to Tadeusz Przypkowski pozował do portretu Oldze Boznańskiej.

Tak, niedługo potem w Krakowie Tadeusz Przypkowski zrewanżował się Oldze Boznańskiej, zrobił w jej pracowni serię zdjęć i z jednego z nich zrobił już taki piękny, artystyczny portret.

Wokół tego wszystkiego właśnie jest ta wystawa, jak również w przestrzeni muzealnej znajdziemy na tę okazję i obraz, portret Tadeusza Przypkowskiego, autorstwa Olgi Boznańskiej i tamto zdjęcie, które on jej wówczas wykonał.

Tadeusz Przypkowski to był pana dziadek, jeden ze słynniejszych gnomoników na świecie.

Tak, Tadeusz Przypkowski był moim dziadkiem.

Natomiast Tadeusz Przypkowski doszła do tej pasji jeszcze taka swego rodzaju siła przebicia, jaką miał.

Tadeusz Przypkowski zresztą był historykiem sztuki.

Tak, jest muzeum, taka karykatura autorstwa Władysława Bartoszewicza, która przedstawia Tadeusza Przypkowskiego oprowadzającego po muzeum Mikołaja Kopernika i tam jest dokładnie to oddane.

To można utrzymywać w dobrym stanie, podobnie jak i ogród czasu, czy te wszystkie części, które wymyślił i wymarzył sobie pierwszy dyrektor tego muzeum, Tadeusz Przypkowski.

Tadeusz Przypkowski był bardzo przywiązany do tych spraw, bardzo był przywiązany do heraldyki.

Ale też trudno się dziwić Tadeuszowi Przypkowskiemu, który żył, większość jego działalności przypadła na lata

I jest tego łącznie prawie 17 tysięcy, z czego większość to są negatywy Tadeusza Przypkowskiego, który robił zdjęcia kompulsywnie, tak jakby miał smartfona w ręku, a nie aparat małoobrazkowy.

Wynika to z pasji zarówno Feliksa Przypkowskiego, jak i Tadeusza Przypkowskiego do tych księgoznaków właśnie, czyli tych ekslibrisów.

Tadeusz Przypkowski sam robił ekslibrysy w technice linorytu i kolekcjonował je.

Odpowiedzialne zadanie, które zmieniło mnie, powiedziałbym, na zawsze i dlatego też teraz staram się te doświadczenia wykorzystywać i stąd, jak tylko nastałem w Muzeum w Jędrzejowie, to było jakby wiadomo, że jedną z pierwszych rzeczy, które trzeba zrobić, to w ten sam sposób opracować zdjęcia Tadeusza i Feliksa Przypkowskich, co szczęśliwie zostało zrobione.