Mentionsy
Czy ty chora jesteś
Komu wolno chorować w kapitalizmie? Dlaczego to takie trudne prosić innych o opiekę? Jak diagnoza może wpływać na całą naszą tożsamość? I czy ktoś w ogóle jest całkiem zdrowy? W tym odcinku rozmawiamy o emocjach, myślach i schematach związanych z chorobą i sprawnością. A do tego: "Ostry dyżur", chodzące pierogi, sławni ludzie z jaskrą i wrzody mamy Borejko.
IG: @czulepunkty
Patronite: patronite.pl/czule-punkty
Rozdziały (10)
Rozmowa zaczyna się od rozmówcy, która opisuje swoje doświadczenia związane z testami na grypę i rozwijanie tematu, dlaczego ludzie nie testują się na choroby.
Rozmowa przechodzi do dyskusji na temat pracy i zdrowia, zwracając uwagę na presję społeczną, aby nie być chorym na workie.
Rozmowa przechodzi do analizy, jak społeczeństwo traktuje choroby i niepełnosprawności w sferze prywatnej i publicznej.
Rozmowa skupia się na obecnym społeczeństwie i jak definiujemy choroby, w tym relacje do zdrowia i używek.
Rozmowa przechodzi do analizy seriali medycznych, takich jak 'Ostry dyżur', w kontekście definicji choroby i dyskryminacji.
Rozmowa skupia się na relacjach między kulturą a zdrowiem, w tym na przykładzie choroby otyłości i jej reprezentacji w mediach.
Rozmowa zakończona refleksjami na temat zdrowia i jego relacji z kulturą, a także na temat seriali medycznych.
Rozmowa o zaburzeniach odżywiających i ich wpływie na społeczeństwo, a także o krytyce zdrowotnej i ableizmie.
Podróż emocjonalna i osobiste doświadczenia z chorobą, w tym uczucia wstydzenia, poczucie winy i obowiązku, a także wizje dobroczynności i relacji z innymi.
Rozmowa o relacjach medycznych, strategiach pomagania i odmawiania pomocy, a także o doświadczeniach z chorobą psychiczną i diagnozami w medycynie.
Szukaj w treści odcinka
Te, wiesz, rytualne po prostu, o Boże, ale się objadłam, ale pękam, no trzeba było zjeść mniej, następnym razem to sobie nie pozwolę na tyle i tak dalej.
Dlaczego mnie Boże, Losie, Matko Ziemio i po prostu wszyscy święci tak każecie?
Boże, po prostu konowały.
Boże, ale to jakieś koszmarne wizje roztaczasz.
Ja się źle czuję, jak jestem sama w chorobie i wtedy myślę, Boże, nikt mnie nie kocha, jestem po prostu porzucona, gdzieś tam po prostu przyjaciele odeszli, dlaczego, wiesz, dlaczego tutaj nie mam męża, który ze mną mieszka, nie?
Zbierając te myśli do kupy, chodzi mi o to, że być może na przykład kobiety, albo mężczyźni, albo jakieś osoby, które są bardzo mocno skupione na tym, żeby broń Boże nie być oskarżonym o to, że są za mało jacyś.
I byłam bardzo z tym zbudowana i pomyślałam, Boże, skoro ludzie tyle lat z tym żyją i sławni ludzie i nic im nie jest, to ja też, mi też może nie być.
Ostatnie odcinki
-
Żegnamy się!
04.10.2025 08:00
-
Jak zrobić miasto
30.08.2025 08:00
-
Jak nie czytać lektur szkolnych
16.08.2025 08:00
-
Jak dbać o własne szczęście
31.07.2025 08:00
-
Jak rozśmieszyć feministkę | Czułe punkty x Nik...
26.07.2025 08:00
-
Jak nic nie robić
14.07.2025 14:04
-
Jak być najlepszą przyjaciółką na świecie
28.06.2025 08:00
-
Jak przetrwać wybory
30.05.2025 08:24
-
Po co łazić w Himalaje
17.05.2025 08:58
-
Malina oprowadza po puszczy
03.05.2025 08:23