Mentionsy

Pierwsze moje kazanie, mój Boże, jak ja się namęczyłem, żeby je w ogóle przygotować, wiesz, przestudiowałem jakąś książkę, mówię, to będzie świetny temat tutaj.

I on mówi tak, jeszcze potrafię utrzymać miecz, jeszcze jestem krzepki, więc mówię, Boże daj mi tą górę.

I to jest moja dzisiaj modlitwa, Boże daj mi tą górę.

Ale jak Ci widziałem w Łodzi na nabożeństwie, to tak wyglądało, tylko na scenie stałeś.

Ja mówię, Boże, to jest niesamowite.

Modliliśmy się razem, czytaliśmy Słowo razem Boże i po prostu jedliśmy i spędzaliśmy fajnie czas, ale w którymś momencie jakby zaczął narastać konflikt w nas samych.

To było pewno gdzieś i takie prowadzenie Boże, tak to nazywam dzisiaj, ale z drugiej strony to była ta taka młodzieńcza bezkompromisowość, że białe albo czarne i nagle wiesz, jesteś tym młodym człowiekiem z zafascynowanym Bogiem,

Pierwsze moje kazanie, mój Boże, jak ja się namęczyłem, żeby je w ogóle przygotować, wiesz, przestudiowałem jakąś książkę, mówię, to będzie świetny temat tutaj, coś tam sobie, wiesz, nagrywałem to na Walkmana, żeby sprawdzić, ile to będzie trwało, mówię, dobrze, w miarę.

A Ty byś tam powiedział, Boże, może pięć minut, może piętnaście.

Natomiast czasami po prostu, wiesz, wykończony jestem, mówię, Boże, gdzie jesteś?

Wiesz, ja byłem zaskoczony jak raz jechałem z takim młodym liderem, w ogóle jakby nie ze wspólnoty, z takiego biznesowego kontekstu i rozmawialiśmy i chyba trzy godziny jechaliśmy samochodem i ja go po prostu słuchałem i on mówi, Boże,

On mówi, Boże, większość dorosłych się wymądrza i mówi mi jak żyć i co ja mam robić, a rzadko kiedy ktoś chce słuchać, więc...

To znaczy zauważalna jest ta pierwsza warstwa, że tak jakby Słowo Boże, jakby Biblia była takim zestawem to rób, tego nie rób, to rób, tego nie wolno, tamtego nie wolno, a tamto dobre albo zachowuj się w taki sposób, a jakby obok jest taki coś dużo dla mnie ważniejszego i mocniejszego, to jest taka codzienna

I ja muszę powiedzieć, że w moim życiu pastorskim, w służbie, ja wiele razy musiałem powiedzieć sobie, ja nie mam jakby zgody na Boże życie w niektórych obszarach.

Za chwilę będziemy mieć Święta Bożego Narodzenia i też będziemy się cieszyć, że dzieci nam się narodziło, ale tam w tym proroctwie Izajasza jest dzieci nam się narodziło, ale syn został nam dany.

I w którymś momencie doszedłem do takiego miejsca, takiego gdzieś złamania wewnątrz siebie, że powiedziałem, dobrze, ja zgadzam się na to, co Ty Boże o tym myślisz, a nie co ja myślę.

Mówię, Boże, jak ja miałbym to zatrzymać, byłbym największym głupcem.

Boże, to jest przecież najlepsze, co można zrobić, przez te trzy lata zainwestować.

I on mówi tak, jeszcze potrafię utrzymać miecz, jeszcze jestem krzepki, więc mówię, Boże daj mi tą górę.

I to jest moja dzisiaj modlitwa, Boże daj mi tą górę.

Ale zobacz, że jeżeli my jesteśmy w takim mentalu bardzo hierarchicznym, jeżeli wychowaliśmy się w tym i chcemy to kultywować, że ten ksiądz czy pastor duchowny, jakkolwiek to nazwiemy, że on jest tym, mój Boże, on jest wyjątkowy.

To teraz jest ten dystans taki, że on może niechcąco pomyśleć o sobie, nie daj Boże, że ja jestem lepszy, jestem wyjątkowy.

Nie, Boże, nie, proszę Cię.

Boże, co się ze mną stało?