Mentionsy

Człowiek Plus
Człowiek Plus
04.03.2024 05:04

MP-228: Sekrety udanej retrospektywy | Marcin Aks Grochowina

W tym odcinku porozmawiamy o praktyce, która w moim przekonaniu dalej jest niedoceniana. Pochodzi ze świata metod zwinnych. Mówię oczywiście o retrospektywie.

To narzędzie nie tylko pozwala spojrzeć Tobie i Twojemu zespołowi w „lusterko boczne”, żeby zobaczyć, co działo się w ostatnim tygodniu pracy. Przede wszystkim umożliwia szybkie wyciąganie wniosków z naszej pracy i wprowadzanie ich na bieżąco tak, żeby lepiej zarządzać ryzykiem.

Z moim dzisiejszym Gościem porozmawiamy o różnych podejściach do retrospektyw. Pojawią się różne ciekawie narzędzia. Podpowiemy Ci, jak stworzyć bezpieczne środowisko, w którym można dzielić się pomysłami. Opowiemy też o wszystkim tym, co może pomóc Ci w przeprowadzeniu retrospektywy.

Moim dzisiejszym rozmówcą jest ekspert w dziedzinie retrospektyw – Marcin Aks Grochowina.

Zapraszam Cię bardzo gorąco do wysłuchania tego odcinka.

---

Muzyka, którą słyszysz w audycji, pochodzi z ⁠⁠⁠⁠⁠Artlist.io⁠⁠⁠⁠⁠. W dzisiejszym odcinku wysłuchasz utworu: Wes Harris – Sunday.

---

Podoba Ci się ten odcinek? Zobacz inne i wspieraj moją pracę na ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Patronite⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠!

---

Zajrzyj do Archiwum Podcastu Menedżer Plus!


Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 5 wyników dla "Lencioni"

I ważne dla mnie w kontekście myślenia o retrospektywach, ważne są też dysfunkcje pracy zespołowej Patrika Lencioniego.

I w modelu dysfunkcji pracy zespołowej Lencioniego te obszary są zaadresowane.

Lencioni mówią o tym, że zanim zaczniemy próbować zaangażować zespół, to powinniśmy upewnić się, że zespół sobie wzajemnie ufa.

Czyli to jest drugi etap według Lencioniego, to jest właśnie wypracowanie sobie takiej zdrowej dyskusji, wypracowanie wyrażania swojego zdania po to, żeby wypracować najlepsze rozwiązanie.

To jest to zdanie, bo powiedziałeś wcześniej, że tak też trochę jest w tym modelu Lencioniego, że jest zaufanie z otwartością, czyli to, co powiedziałeś wcześniej, parafrazują, że ludzie sobie mówią wprost o tym, co ich boli, co im leży na wątrobie, że nie boją się przyznać do błędów, że nie boją się poprosić o pomoc, jak czegoś potrzebują.