Mentionsy

Dziesięcioletnia Bethlie Paul siedzi w szkolnej ławce i z niecierpliwością wyczekuje na koniec lekcji matematyki.

Koleżanka Bethlie ze smutną miną wyciąga książkę i wraca do rozwiązywania zadań.

Nagle Bethlie słyszy jakieś dziwne odgłosy.

Bethlie spada z krzesła i ostatnią rzeczą jaką widzi jest sufit, który wydaje się wisieć zaledwie kilka centymetrów nad nią.

Tego dnia 10-letnia Bethlie Paul z dużą niechęcią pakuje w domu podręczniki do plecaka.

Ponieważ lekcje na Haiti zaczynają się po południu, Bethlie może w drodze obserwować zatłoczone, tętniące życiem ulice miasta.

Wkrótce Bethlie dociera do swojej szkoły, która nie wyróżnia się niczym spośród tysiąca innych budynków w stolicy.

Bethlie siedzi w jednej z ostatnich ławek i próbuje się skupić na tym, co mówi nauczyciel.

Jednym z tych uczniów jest Bethlie Paul, która straciła przytomność, gdy spadł na nią sufit.

Bethlie próbuje krzyczeć, żeby dać znać, że żyje i gdzie się znajduje.

Bethlie próbuje znaleźć cokolwiek, czego mogłaby użyć, by wytworzyć większy hałas.

Po chwili Bethlie znów traci przytomność.

Wśród nich jest matka Bethlie, Rosalie.

Przeżyła trzęsienie i razem z dwoma braćmi przybiegła do szkoły, aby sprawdzić, czy z Bethlie wszystko w porządku.

Kiedy 10-letnia Bethlie znów odzyskuje przytomność, rozpoznaje krzyki swojej matki.

Wujkowie Bethlie doskonale ją słyszą i z całych sił pracują, by jak najszybciej usunąć gruz i ją uwolnić.

Bethlie znajdowała się pod gruzami przez ponad 7 godzin.

Wtedy Bethlie po raz pierwszy widzi, że jej rodzinne miasto niemal przestało istnieć.

Jedną z tysięcy rannych jest 10-letnia Bethlie Paul.

Ktoś znajduje Biblię i każe Bethlie jak najmocniej zaciskać ją w zębach, podczas gdy lekarze nastawiają jej złamaną nogę i opatrują ją najlepiej jak potrafią.

Bethlie ma jednak szczęście.

Ranna i przerażona Bethlie trafia do szpitala w San Antonio w Teksasie i zostaje przyjęta do jednego z najnowocześniejszych oddziałów w kraju.

Jedną z osób, która ma nieco więcej szczęścia niż inni hajtańczycy jest 10-letnia Bethlie Paul.

W 2012 roku, dwa lata po tragedii, matka Bethlie również otrzymuje zieloną kartę i może wyjechać do Stanów Zjednoczonych, gdzie w końcu, po latach rozłąki, znów spotyka się z córką.

Bethlie Paul posiada w San Antonio, a jej rehabilitacja przebiega na tyle pomyślnie, że dziewczyna zdobywa miejsce w szkolnej drużynie tanecznej.

Od czasu trzęsienia ziemi Bethlie źle znosi widok krwi, a podczas studiów pielęgniarskich jest to nieuniknione.

Bethlie jest jednak zdeterminowana, by pomagać ludziom.

Bethlie głęboko wierzy, że te trudności ustąpią, a sytuacja w kraju ulegnie poprawie.