Mentionsy

Nawet mówi się o tych fazach rozwojowych, że podstawową, pierwszą fazą rozwojową jest też w takim osobniczym rozwoju jest organizacja wokół podobieństw, a potem pojawia się organizacja wokół różnic.

I teraz, na ile nasze przeżywanie tego i nasze odnoszenie się do siebie dzięki temu obrazowi, który z tego przeżywania powstaje, jest ograniczona określoną koncepcją tego, co jest możliwe, a co niemożliwe.

Tożsamości bądź zbiorowej tożsamości, która zachodzi w tych miejscach, w których powstaje jakieś my i w jaki sposób to my jest formułowane, czy jak ono się organizuje w sposób też spontaniczny, nie tylko jak ono jest reżyserowane.

One stają się jak takie pęknięcia tektoniczne.

Utratę zdolności do rozgraniczania, pustkę, nicość i te różne rzeczy, zerwanie czasu, zerwanie przestrzeni i tak dalej.

I byśmy pewnie powiedzieli, używając takiego technicznego języka, że są osobami straumatyzowanymi.

Nicz to jest.