Mentionsy

Rozpoczynają się zimowe igrzyska olimpijskie, a jednocześnie Giorgia Meloni stała się chyba najważniejszą rozgrywającą światowej polityki.

Posłuchajmy trzy razy premierki Giorgi Meloni.

Włochy w objęciach Meloni.

Najpierw posłuchaliśmy premierki Giorgi Meloni w jej wystąpieniu z zeszłorocznego kongresu CPAC, amerykańskich konserwatystów, w którym opowiadała o tym, jak świetnie sobie radzi jej rząd, a później dwa fragmenty geopolityczne już z tego roku.

Więc ten kraj, o którym Meloni mówi, że ma wspólnotę interesów i wizji świata z Włochami, to są Niemcy.

O ile te wypowiedzi dotyczące polityki zagranicznej to jest coś, o czym słyszymy teraz bardzo dużo, bo Meloni się pojawia, mam wrażenie, dużo częściej w mediach polskich, nie tylko, niż kiedykolwiek wcześniej, bo jest faktycznie w samym centrum tych zarówno inicjatyw europejskich, dotyczących tego, co zrobić z...

Rok wcześniej Forbes uznał, że ona jest tam trzecią najbardziej powerful woman na świecie, więc to też nie jest, wiesz, rzecz z ostatniego miesiąca, tylko faktycznie Meloni konsekwentnie tę swoją pozycję buduje i to jest zauważane.

I tutaj narracja Meloni, zarówno w tym fragmencie, który puściliśmy, ale też, nie wiem, w czasie wizyty w Białym Domu u Trumpa, jest taka, że Włochy wróciły.

Meloni w tym momencie, ona rządzi od trzech lat i trzech miesięcy i już jest trzecią najdłużej piastującą urząd premiera osobą w całej historii powojennych Włoch.

No ale właśnie, Meloni.

Giorgia, sono Giorgia, słuchajcie, puśćmy może te Meloni, ten kawałeczek taki mocny.

No też wiesz, Meloni jest też taką osobą, o której Trump może powiedzieć, o, będę miał z tego powodu problemy, ale to jest piękna kobieta, jakby nie będzie miał z tego powodu problemów.

Rok 1992, Meloni dołącza do frontu młodzieżowego, czyli młodzieżówki włoskiego ruchu społecznego, organizacji, którą założyli w 1946 roku po prostu faszyści.

Jest taki słynny wywiad z francuską telewizją Soir 3, którego Meloni udzieliła jak miała lat 19, znaczy wypowiedź po prostu, w którym mówi, że Benito Mussolini był to dobry polityk we wszystkim, co robił, pragnął służyć Włochom i że to był najlepszy polityk ostatniego półwiecza.

Co oczywiście jest fragmentem, który się bardzo często Meloni przypomina, choć ostatnio jakoś mniej.

Ostatnio jakoś mniej i o ile w tym okresie, w którym Meloni dołączała do Włoskiego Ruchu Społecznego,

Natomiast ówczesny przewodniczący tej i ostatni przewodniczący Włoskiego Ruchu Społecznego, którego w tej chwili na zbisku zapomniałem, kiedy był pytany o Meloni, to mówił, że właśnie ona chociaż była otoczona tymi bardziej z młodszego pokolenia przedstawicielami, to bardzo przesiąkła tą mitologią

Meloni, czekaj, niech nam Google powie.

Często w tej dyskusji o Meloni się pojawia, ok, czy ona faktycznie...

Ale to, z czym Meloni nie miała żadnego problemu zanim doszła do władzy, to mówienie na każdym kroku, że ona jest antyglobalistką.

Nigdy Meloni była w rządzie przez rok czy tam dwa.

No właśnie, stało się to, że Meloni stała się establishmentową postacią.

Wiesz, Meloni mówiła też jakby bardzo, wypowiadała się bardzo, bardzo pozytywnie o Putinie właśnie jako o polityku, który przywraca godność Rosji i tak dba o jej charakter narodowy.

Włochy to nie jest kraj, w którym naciski ze strony elektoratu sprawiałyby, że Meloni musiałaby się opowiedzieć po stronie ukraińskiej.

A tymczasem Meloni w sprawie wojny w Ukrainie zachowuje się w porządku.

I to mimo tego, że Meloni utrzymuje bardzo bliskie kontakty przyjacielskie niby z Orbanem i uważa go za politycznego sojusznika.

Ale właśnie to też jest wykorzystywane do tego, że jeśli trzeba jakoś przekabacić Orbana albo przekonać go do tego, żeby nie zablokował czegoś na polu europejskim dotyczącego Ukrainy, to właśnie Meloni dostaje tą misję.

Tak, bo o tym nie wspomnieliśmy, Meloni ma obsesję Tolkiena.

W Guardianie czytałem, że jest jakieś zdjęcie, ale nie byłem w stanie znaleźć tego zdjęcia, jakby nastoletniej Meloni przebranej za Samoa i za Gamgee'ego.

No właśnie, Miłosz, ty kaszlesz, ty kaszlesz, a pierwszą polityką Meloni po tym, jak objęła władzę, było to, żeby zrobić takie mniej antycovidowe restrykcje.

Faktycznie, to co Meloni się udało zdecydowanie, to jest to, co już podkreśliliśmy, że ona wciąż jest u władzy.

Meloni ma pewne swoje takie flagowe reformy, które próbuje przeprowadzić, jak wszyscy.

Meloni również chce doprowadzić do daleko idącej reformy systemu sprawiedliwości we Włoszech.

Ale tak ogólnie na poziomie właśnie jakichś, nie wiem, reform gospodarczych i tak dalej, czegoś, co mogłoby uderzyć we włoski status quo, no to Meloni jest bardzo, bardzo ostrożna i podkreślają to również politycy, którzy są jej bliscy w rozmowach z dziennikarzami, że ona bardzo nie chce popełnić błędu, w związku z tym woli nic nie robić.

Więc Meloni będzie miała takie zadanie, że nie wiadomo, co ona zrobi.

No tak, a faktycznie o ile w tym roku Meloni jeszcze wyborów na poziomie krajowym nie ma, dopiero w przyszłym roku, no to w tym roku będą się wybory samorządowe w bardzo wielu regionach.

Ale faktycznie sama Meloni powiedziała na takim spotkaniu ze swoimi najbliższymi współpracownikami podsumowującym rok, które było nagrywane, że oni są dla niej jak rodzina i że bardzo im dziękuję za ten mijający rok, ale że 2026 będzie jeszcze dużo trudniejszy.

Całą aurę Meloni, z jednej strony tego, że jest niepokonana, chociaż tak naprawdę nie była w żadnych wyborach od czasów, w których wygrała, ale właśnie to, że jej się udaje utrzymywać koalicję większościową we Włoszech, to już sprawia, że ma po prostu aurę kogoś politycznego, politycznej strongmanki, bo jest w władzy od trzech lat.

Meloni się szczyci, że ona stworzyła milion miejsc pracy, że stopień zatrudnienia w całej populacji jest najwyższy od dawna.

Ale jeśli spojrzymy na takie inne statystyki dotyczące gospodarki, no to od czasu dojścia do władzy Meloni zarobki znowu z poprawą na inflację spadły o 5%.

Więc ten cud gospodarczy, który Meloni jakoś tam podkreśla, że Włochy radzą sobie coraz lepiej, patrzcie, możemy tanio pożyczać pieniądze od rynków, rynki nam ufają i ogólnie to mamy, nie wiem, właśnie dosyć duży, że mamy mniejsze bezrobocie niż mieliśmy.

Tak, ale jeśli spojrzymy na zarobki ludzi i na ceny, to to wygląda katastrofalnie i dlatego myślę, że im bliżej wyborów, tym dla Meloni to będzie coraz trudniejsze.

Nasz bilans handlowy na plusie to było niecały miliard euro, więc jakby faktycznie ta gospodarka wciąż ma duże atuty, ale te strukturalne problemy są bardzo trudne, a Meloni ich nie rozwiązuje, a jeszcze w swojej walce, to jest ta walka z imigracją, którą po prostu mamy też w Polsce.

Meloni z jednej strony właśnie podpisuje wszystkie umowy, żeby tutaj imigranci nie mogli przyjeżdżać, ale też pozbawia ich praw, tak?

No to w zeszłym roku rząd Meloni zgodził się na to, żeby przez najbliższe trzy lata włoskie firmy zatrudniły 450 tysięcy pracowników z zagranicy.

To, jak imigracje postrzegają Włosi, no bo faktycznie Włosi czują, że przegrywają miejsca pracy z ludźmi, którzy pracują nielegalnie, za których nie trzeba płacić składek, którzy pracują poniżej, tak jak mówisz, nie ma pensji minimalnej, ale poniżej tych wszystkich ustaleń grupowych, co oczywiście napędza potem poparcie dla Meloni albo dla innych prawicowych sił, no bo one mogą mówić tak, problemem Włoch są nielegalni imigranci.

I co, myślisz, że Meloni będzie miała problemy w kolejnych wyborach?

I że mają poczucie, że właśnie jedyne, co te partie mają wspólnego, to że chcą odsunąć Meloni od władzy.

Też jest jeszcze to, że przy tych wszystkich tak dynamicznych wymianach władzy we Włoszech wydaje mi się, że ludzie są tym zmęczeni i jak myślą o tym, że miałaby kolejna taka dosyć egzotycznie poklejona koalicja rządzić i się pokłócić i znowu miałoby wrócić ten kołowrót z wymianami władzy non stop, to nie wiem, czy oni są tacy chętni do tego i czy ta jakaś stabilność, którą oferuje Meloni nie jest ważnym jej atutem w tej sytuacji po prostu.

I oczywiście Meloni teraz próbuje zmienić system wyborczy.

Natomiast, no tak, to sprawia, że bodajże po raz czwarty w ciągu ostatnich 25 lat będzie próba, nie próba zmian, jeśli uda się Meloni, to będzie czwarta zmiana.

Tak naprawdę jakbym był Melonii, to bym się dużo bardziej obawiał, że o ile teraz to nie zaatakuje jej jeszcze żadna siła bardziej sprawa, to za kolejną kadencję kto, kto, kto wie.