Mentionsy

No i długi czas były generalnie stabilne, aż przyszedł Michel Barnier, powołany przez Emanuela Macrona 5 września i wczoraj 4 grudnia uzyskał wotum, uzyskał wotum nieufności, otrzymał wotum nieufności ze strony Zgromadzenia Narodowego.

To bardzo długo trwało, ponieważ po tych przyspieszonych wyborach, które rozpisał Macron.

Cała sprawa rozbija się o to, że bardzo długo ten premier był powoływany, ponieważ Macron nie chciał premiera z lewicy.

No, w naturalny sposób też oczywiście druga siła polityczna, czyli partia Macrona, też nie miała jak rządzić, no bo jakby miała, to by już rządziła dawno, to by już wiadomo, że był premier po prostu od makronistów.

Ewentualnie można by rozpisać wybory, gdyby prezydent zrezygnował z bycia prezydentem, no ale tego Emmanuel Macron w życiu nie zrobi.

Macron najchętniej znów powołałby na premiera tego samego Barniera, przepraszam za rym, co idealnie obrazuje po prostu stan, w jakim jest francuska polityka i obóz makronistów.

Nie musimy tego tłumaczyć, dlaczego nie widzi, tylko Macron tego nie widzi.

Chyba, że wybory odbyły się właśnie przed tym 30 marca, kiedy ma być wydany wyrok i Le Pen podobno na to gra, że Macron widząc, że tutaj budżet jest nie do przegłosowania, że nie ma żadnej większości w parlamencie, po prostu odejdzie w cień.

Natomiast Macron powiedział, że to jest political fiction i po jego trupie.

Gdzie tam Macron w cień?

który byłby teoretycznie możliwy właśnie biorąc pod uwagę te takie quirks systemu politycznego Francji, czyli że tak naprawdę rząd nie musi mieć pełnego poparcia w parlamencie, musi po prostu, parlament musi przyzwolić na to, żeby ten rząd mniejszościowy trwał, no to Macron teoretycznie mógłby nominować premiera z nowego frontu ludowego.

Natomiast ta polityka byłaby skrajnie antymakronistyczna, dlatego ze zrozumiałych powodów Macron się na to nie godzi i jesteśmy w tym pacie i dróg wyjść raczej nie ma.