Mentionsy

Strzelca Stanisława Krupy pseudonim Nita i lekarza batalionowego Zygmunta Kujawskiego pseudonim Brom.

Łączniczka Bogna, Strzelec Nita i doktor Brom.

Zdobywaliśmy broń.

Ja przynosiłem sanitariuszkę doktora Abroman, która była tak świeżo ranna, że zaledwie zdążyła na niej zakrzepnąć krew.

Której my się przez kilkanaście dni bronili.

Tutaj kolega Bro rzeczywiście tyrał wtedy od świtu do nocy.

Tak, byłem ranny, ja byłem ranny przy obronie Bożego Jana właśnie, na reducie Bożego Jana.

Doktor Brom był tytanem pracy.

Ja miałem i torbę sanitarną, i dokumenty, i depozyty, i broń.

Tam były takie momenty, że na przykład na okrąg jeden był taki niewykończony dom, który stanowił też jakąś pozycję obronną.

Broniło tam jakaś sekcja kilku żołnierzy.

W Zasolcu 53 i Wilanowskiej 1, łącznie z żołnierzami 9 Pułku do, trudno już mówić wtedy, do obrony Przyczółka.

No i jedyna szansa, jaką żeśmy w ogóle widzieli w rozwiązaniu całej tej sprawy, to po prostu zakończyć ze sobą w sposób ten, że wszyscy rozrzucą broń, pozostanie jeden, który dokona masowego jakiegoś samobójstwa tej maleńkiej, nielicznej grupy.

Tego typu doświadczenie, że 1 sierpnia przed godziną W miał odprawę ze swoim dowódcą, wiedział co mają atakować, a generalnie mieli atakować most przy Starym Mieście i się okazało, że po prostu, że nie dostali prawie w ogóle broni, że dostali tylko i wyłącznie 40 granatów.

I on mówi, że no ale jak to, no to podczas okupacji miałem więcej broni, tak?

Miałem generalnie swoją broń, którą potem musiałem oddać do magazynu, a tutaj muszę atakować jeszcze ze swoim oddziałem.

Kolejną taką postacią była pani Bronisława Staszel-Polankowa, która była z kolei biegaczką, znaczy ona biegała na nartach i ona rzeczywiście była wielokrotną mistrzynią Polski.

Szkolenia dla samych perzatek, to tak naprawdę to się po prostu okazało, że one miały szkolenie i wojskowe, i sanitarne, i z propagandy, bo pamiętajmy, że wtedy uważano, że propaganda to jest nowoczesna broń psychologiczna i że jeśli mamy właśnie tych Niemców pokonać, to między innymi dzięki temu, żeby być chociażby w stanie wpływać na nastroje społeczne, albo właśnie, żeby motywować wojsko do dalszej służby, nawet wtedy, kiedy jest bardzo, bardzo źle i kiedy oni już się załamują.