Mentionsy

Dzisiaj wraz z doktorem Michałem Przeperskim, historykiem i rzecznikiem prasowym Muzeum Historii Polski w Warszawie zastanowimy się jak muzyka Paderewskiego stała się formą służby narodowi.

To jedna z nielicznych zachowanych na świecie posiadłości Ignacego Jana Paderewskiego.

Po centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej, jedynej na świecie posiadłości po Paderewskim, oprowadza zastępca dyrektora placówki, Ryszard Zabiel.

Sam Paderewski był tak znanym człowiekiem, że bywając w świecie w różnych pokojach, na przykład wymeldowując się z hotelu, już miał na recepcji przygotowane łyżeczki, ponieważ był kolekcjonerem łyżeczek hotelowych i zdarzało się, że nieraz w restauracji prosił, czy może sobie tą łyżeczkę zatrzymać do swojej kolekcji i już to było tak poznane w świecie, że w recepcji już trzymano łyżeczkę dla Paderewskiego z insigniami hotelu, w którym przebywał.

Jest to dawna sypialnia Ignacego Jana Paderewskiego.

Są skrzynie insygnowane właśnie nazwiskiem Paderewskiego.

Jako ciekawostka jest, że tutaj w parku znajdują się studnie, które były kopane za czasów Paderewskiego.

Posadzka w tym holu jest oryginalna jeszcze z czasów Paderewskiego.

Pani Krystyna Skodrębski-Barbacka, mieszkająca w Warszawie, zwróciła się do Centrum Paderewskiego z informacją, że ma taki fortepian, który pochodzi rzeczywiście z Dworu Paderewskiego.

I mamy taki dokument, dokument wymiany Fortepianu Petrov na kolorowy telewizor marki Rubin, a Centrum Paderewskiego dzięki zabiegom ówczesnych władz mogło poza kolejnością ten telewizor kupić w sklepie specjalnie na ten cel.

Wydaje mi się, że w tym środowisku, w którym my przebywamy, czyli w środowisku muzyki poważnej, jednak większość ludzi odbiera Paderewskiego jako kompozytora, jako pianistę, a ta działalność patriotyczna dopiero zaczyna się przebijać.

My staramy się bardzo dużo mówić o tym, o działalności Paderewskiego, że Polski wtedy nie było na mapach świata i on robił wszystko, żeby Polska wróciła do siebie, co właśnie dzięki między innymi jemu się udało.

No tak, to jest naprawdę taki American dream, ale też i Polish dream, jeżeli się patrzy na Paderewskiego, to to wszystko tam jest i to fascynuje.

Gdyby nie było Paderewskiego muzyka, to nie byłoby Paderewskiego polityka.

Gdyby nie było też może Heleny Modrzejewskiej, która nastoletniemu Paderewskiemu umożliwiła dzięki jej wsparciu finansowemu rozwój kariery najpierw w Europie, a potem w Stanach Zjednoczonych, no to nie byłoby Paderewskiego

Polityka, bo nie da się z Ignacego Jana Paderewskiego wyekstrahować jakiejś takiej strony, która by była ważniejsza.

Jak się patrzy na Paderewskiego odgrywającego istotną rolę jako orędownik sprawy Polski, a to jest już powiedzmy czas przede wszystkim I wojny światowej, wtedy jest naprawdę najważniejszy

No i niewątpliwie, gdybyśmy wyjęli Paderewskiego z grona ojców niepodległości,

Kiedy Georges Clemenceau, a więc premier francuski ówcześnie, spotkał na konferencji wersalskiej Paderewskiego, zapytał go czy... Paderewski znakomicie posługiwał się też francuszczyzną, co było bardzo ważne, czyli i po angielsku i po francusku mówił biegle.

Prezydent Wilson był pod dużym wpływem Paderewskiego w latach 16, 17, 18.

Dlatego, że to on de facto był takim kontaktem Paderewskiego pierwszym, który umożliwił ten wpływ Paderewskiego na Wilsona.

Mówiłem tutaj wcześniej o pewnym romantycznym podejściu samego Paderewskiego do muzyki, pewnie do życia do jakiegoś stopnia, ale też do stosunków międzynarodowych i to obydwu tych panów połączyło.

Ewidentnie, ale też mówiło się o tym, że w czasach, kiedy nie wiadomo, mamy kolorowych zdjęć z oczywistych powodów, kolorowych zdjęć Paderewskiego, ale w czasach, kiedy to z opisów znamy, kiedy jego burza włosów, która też była bardzo charakterystyczna, nie była siwa, a raczej jeszcze ruda, taka jak była wyjściowo,

I to moim zdaniem wszystko pokazuje Paderewskiego jako człowieka naprawdę intrygującego, ciekawego, wartego tego, żeby poświęcić mu parę chwil zadumy.

Tyle, że jest anegdotyczne, co i wszystkie źródła to potwierdzają, że pani Helena Paderewska, czyli druga małżonka, druga żona Paderewskiego, była osobą niezwykle w niego wpatrzoną, bardzo oddaną, bardzo na niego uważającą, w związku z czym pilnowała, aby, jak to podają autorzy opracowań na ten temat, maestro, a w pewnym momencie także premier, zjadł i był zadbany.

Przerwijmy na chwilę naszą rozmowę i posłuchajmy fragmentu innego reportażu Jakuba Tarki, Wirtuoz, który też przedstawia postać Ignacego Jana Paderewskiego.

W ostatnich latach były różne rocznice Paderewskiego i albo wspomniano o jego olbrzymich zasługach dla powstania państwa polskiego, dla ustalenia takich granic, jakie udało się w ramach traktatu wersyckiego uzyskać.

Natomiast moim zdaniem brakuje czegoś, co można by nazwać ludzką twarzą Paderewskiego.

Wszystko zaczęło się od tego, że ojciec Paderewskiego, widząc olbrzymi talent syna, zdecydował się przywieźć go do Warszawy i zapisać do konserwatorium Instytutu Muzycznego, jak wtedy się nazywał.

I ojciec Paderewskiego od razu starał się o, po pierwsze, znalezienie jakiegoś...

Od razu poznał się na talencie Paderewskiego i powiedział do ojca Paderewskiego, mogę umożliwić pana synowi, żeby grał tutaj na dowolnym instrumencie, kiedy będzie chciał, ile będzie chciał.

A kiedy ojciec Paderewskiego zapytał, czy jakąś stację mogą polecić, powiedział, proszę pana,

Edward Kerntop od razu poznał się na talencie Paderewskiego, który miał nauczycieli wcześniej kiepskich, więc on jakieś na pewno wyraźne słabości miał, jeśli chodzi o grę na fortepianie.

Ważnym momentem była decyzja Paderewskiego, żeby wyjechać na studia za granicę.

Między innymi pomagał w przewiezieniu z syna Paderewskiego do Paryża.

Działań Paderewskiego, niż to o czym już powiedzieliśmy, a zatem jego wpływ na prezydenta Wilsona.

Jakkolwiek mówię, jeszcze raz byśmy nie popatrzyli na Paderewskiego, znakomitego pianistę i po prostu też wspaniałego człowieka sztuki, człowieka kultury, człowieka twórcy, artysty.

No to myślę, że w gronie takich artystów dla Polski zasłużonych, dla Paderewskiego jest bezwzględnie miejsce.

To, że biało-czerwona tam wisi, to jest również spuścizna działalności Ignacego Jana Paderewskiego.