Mentionsy

Fotografie trafiły do monumentalnego dzieła Szachuta, które miało naukowo dokumentować histerię, ale w rzeczywistości uczyniło z Augustine obiekt spektaklu naukowego.

Znalazłem też informację, że uciskano jej jajniki, ponieważ szachut uważał, że ucisk w tym miejscu pomoże wywołać lub zatrzymać ataki historyczne.

Co ciekawe, Zygmunt Freud, czyli chyba jeden z bardziej znanych psychologów, przez kilka lat był uczniem wspomnianego Joana Martina Szachuta.

Szachut?

Szachut skupiał się na indywidualnych przypadkach, mówił o tym co widział, a diagnozowanie uczynił swego rodzaju spektaklem.

Trzeba podkreślić, że według Szachuta, histerię równie często spotykano wśród osób obu płci.

Wszystko to był jednak tylko wstępny szkic do obrazu histerii, który Szachut tworzył za pomocą fotografii i pacjentek podatnych na sugestie jak większość ludzi.

Zaraz po śmierci Szachuta w 1893 roku, mimo jego światowej renomy, nowe pokolenie lekarzy kierujących szpitalem odwróciło się od mistrza i jego największej kategorii diagnostycznej, czyli histerii, po części dlatego, że zaczęto zdawać sobie sprawę z profesjonalizacji pacjentek.

Freud również reprezentował nowe pokolenie, lecz nie zgadzał się z krytyką Szachuta.

Szachut i jego zespół nie rozumieli tego.

Szachut i jego współpracownicy widzieli w niej zagadkę neurologiczną, coś pomiędzy nauką a spektaklem i choć chcieli dobrze, bo wierzyli, że poszerzają granice wiedzy, to robili to kosztem jej godności.

Bo Louise Augustine Gleizes to nie tylko pacjenta szachuta.