Mentionsy

Czasami zaczynałam czegoś szukać w kontekście wiedzy, czasami w kontekście jakiegoś, wiecie, jakiegoś wyzwania, czegoś, co mogłabym zrobić, czym się zająć, to ta zmiana wcześniej czy później tak plus minus w okolicach dwóch lat zachodziła.

Ogólnie mówimy przecież o odpuszczaniu, nie?

No i może to jest trywialne, ale faktycznie tak jest, że dopiero jak odpuścimy i przestaniemy na siebie wzajemnie naciskać, to dopiero wtedy się pojawia jakaś przestrzeń, nie wiem, na szukanie rozwiązań, na zmianę perspektywy, na jakieś dyskusje.

Ja cały czas jeszcze tam potrzebuję coś dotrzytać, coś zobaczyć, jakieś nowe badania, usprawdzać sobie, więc z poziomu teorii wciąż za mało, tak bym powiedziała, a z poziomu doświadczenia...

Na jednym z warsztatów jak się przedstawiałam robimy tą rundkę taką, gdzie tam uczestników proszę o to, żeby się przedstawili i potem niestety sama muszę się też przedstawić.

Czyli jak rozmawiam właśnie z swoimi klientami, czy ze swoimi pacjentami, czy na szkoleniach i mówimy, ogólnie mówimy przecież o odpuszczaniu, nie?

No i może to jest trywialne, ale faktycznie tak jest, że dopiero jak odpuścimy i przestaniemy na siebie wzajemnie naciskać, to dopiero wtedy się pojawia jakaś przestrzeń, nie wiem, na szukanie rozwiązań, na zmianę perspektywy, na jakąś dyskusję.

Tak, i to było tak jak dziewczynki tam, nie wiem, bawią się lalkami, fryzjerów, zakupy i tak dalej, to ja miałam swoje takie wielkie zeszyty, bo mam się nosiła z pracy i w tych zeszytach zakładałam oczywiście, że dzienniki, tak, takie dzienniki, gdzie się zapisywało oceny i tam te moje lalki biedne musiały wysłuchiwać, cały czas to była matematyka.

Na początek, na otarciu US, to były kursy, czyli jak byłam kierownikiem, to dostawałam do realizacji kursy z fizyki.

Co prawda jakbyśmy pomyślały o tych wymogach formalnych, że trzeba było napisać tą dużą pracę, że ona musiała do czegoś tam pasować, że trzeba było pojechać na jakieś konferencje, potem trzeba było przeprowadzić ten eksperyment, a potem jeszcze zdać te w tym skostniałym systemie egzaminy, bo tego by nam nikt nie odpuścił.

o organizacjach turkusowych, nie wiem, pewnie czytałyście Pracować Inaczej Lalu.

Tak, to ja już musiałam być koordynatorem.

Żeby jednak gdzieś tam dotknąć, żeby jednak gdzieś tej psychologii dotknąć, tak jeszcze, tak bym powiedziała, tak mało odważnie, tak wiecie, jednym paluszkiem, bo to tylko było tam, nie wiem,

No i trochę potem, trochę poczekałam, poczekałam i stwierdziłam, że dobra, jak już dziecko podrosło, nie musiałam już tego jakoś tak bardzo godzić z pracą zawodową, stwierdziłam, ok, dobra, to jest ten moment.

Ja sobie zawsze lubię myśleć o tej mojej historii zawodowej, że gdyby mi ktoś kazał, wiecie, usiąść i wymyślić, zaplanować jak to ma być, to w życiu bym tego tak super nie wymyśliła dla mnie, nie?

To jest ciekawe, bo każdy z nas ma jakieś swoje sposoby na rozwój i pomagasz też innym się rozwinąć, biorąc to, czego się nauczyłaś i puszczając to dalej.

W jakikolwiek sposób będzie się to robić, czy ucząc, czy pracując jako terapeuta, czy wspierając jako kierowca busa dla niepełnosprawnych.

Były jakieś takie szczególnie trudne rzeczy, które musiałaś gdzieś tam pokonać?

Usłyszenie jednego zdania od kogoś, kto już coś przeszedł, ma jakieś doświadczenie, ma jakieś narzędzia.

Do tego, żeby wejść w zmianę, muszą dwie rzeczy ze sobą ustalić.

Po pierwsze, muszą uwierzyć, że dadzą radę i to jest ten mój kawałek, czyli jakieś okoliczności, otoczenie społeczne, ktoś musi spowodować, że ta wiara w nich gdzieś tam się zaiskrzy i powstanie, a drugi kawałek, z tym to już mam różnie, że muszą widzieć korzyść w tej zmianie, czyli jakoś muszą sobie to tak, wiecie, przetworzyć, taką perspektywę przyjąć, że stwierdzą, że tak, że opłaca im się wchodzić w tą zmianę.

Wiesz, to nie jest tak, że się przyda, że jest niezbędne, tylko że musimy... I w ogóle to, co wy robicie, jest cudne.

Osobiście uważam do tego, że my musimy ludziom mówić...