Mentionsy

Cześć, ja jestem Gabi, to jest podcast Chociażby i dzisiaj zapraszam Was na odcinek o książce Socjopatka, autorstwa Patrick Gagne.

Patrick opowiada o swoim życiu,

I tutaj przeczytam wam fragment, jak Patrick się przedstawia.

I pierwszy taki moment, kiedy ona się, a właściwie bardziej jej rodzina, jej mama zorientowała, że coś z Patrick jest nie tak, to było w momencie, kiedy zmarł jej ukochany zwierzak.

Ukochany zwierzak Patrick, do którego naprawdę była przywiązana.

A Patrick po prostu przeszła z tym do porządku dziennego.

I wtedy pierwszy raz jej mama pomyślała, że coś może być z nią nie tak, bo Patrick miała takie absolutnie podejście...

No a w przypadku Patrick to było...

I nie możesz się w pewnym sensie naprawić, mimo że w Patrick jest taka duża potrzeba tego, żeby kto się kurczę naprawił i korzysta z psychoterapii, gdy szybko się okazuje, że jej przypadek absolutnie psychoterapeutkę przerasta, że nie jest w stanie Patrick znaleźć wystarczająco

Nie będzie miarodajne, a Patrick jest przekonany, że musi być więcej takich osób, oczywiście kiedy już dorasta, kiedy jest dorosłą kobietą, że musi być więcej osób, które mierzą się z czymś podobnym.

Oczywiście cały czas tutaj będę podkreślać to, że to jest perspektywa Patrick, ale załóżmy, że nam przynajmniej przybliża sposób działania takiego mózgu, że ona nie miała takiej czystej przyjemności z tego, że właśnie zrobiła coś niemoralnego, coś złego.

Chyba się tego nie wstydzę, bo wiecie, to wszystko jest ludzkie i na przykład uważam, że ta książka Patrick daje bardzo, bardzo wiele właśnie, szczególnie tym osobom, o których ona wielokrotnie wspomina, którzy tak jak ona czuli się tak zagubieni, tak niezrozumiani i myślę, że warto się dzielić czymś takim, że można, nie wiem...

Inne istoty żyjące, to rzeczywiście można uznać, że decyzja Patrick była w pewnym sensie empatyczna.

I w pewnym sensie Patrick oczywiście ten egocentryzm wykazuje.

Oczywiście rozumiem to, że różnym osobom może się po prostu książka Patrick nie podobać.

Pełni to szanuję i rozumiem, różne książki nam się podobają i ktoś może być rozczarowany tym, że w książce o socjopatce nie przeczyta o tym, jak ktoś kroi ludzi albo po prostu ma jakieś inne oczekiwania wobec takiej lektury, ale na przykład częstym zarzutem też było to, że Patrick przedstawia się w takim bardzo dobrym świetle mimo wszystko, bo mimo, że wspomina o tym, że

Ja czułam, że Patrick mimo wszystko chce cały czas się przedstawiać tak, że miałam złe myśli, chciałam coś robić złego,

I ciekawy jest taki wątek tutaj tego, że ona oczywiście ma pewne korzyści, bardzo duże korzyści z tego, że przejawia socjopatię, dlatego że takie osoby zwykle są bardzo czarujące i Patrick również jest.

I ta relacja jest oczywiście bardzo trudna, bo Patrick dalej nie wie, czym jest miłość, czy ona to czuje, czy to jest prawdziwa miłość, czy tak to powinno wyglądać, ale z drugiej strony wie, że chce spędzić z Davidem życie, że to jest ważny dla niej człowiek.

No i to doprowadza do tego, że ta dynamika ich relacji jest bardzo burzliwa, bo z jednej strony Patrick chce być powstrzymywana, a David chce ją powstrzymywać, a z drugiej Patrick czuje gigantyczne napięcie, kiedy nie robi nic.

Więc Patrick czuje napięcie, nie potrafi sobie z nim poradzić.

Podobnie jak właśnie z Patrick i Davidem.

Oboje mają duży dyskomfort w momencie, kiedy Patrick jest powstrzymywany przed swoimi działaniami, bo ona czuje napięcie, a na niego to oczywiście jakoś promieniuje, oddziałuje to napięcie, no bo wiadomo, jak mieszkamy z kimś, kto jest strasznie nerwowy i spięty, to to się na nas przenosi w jakimś wymiarze, szczególnie, że David jest empatyczny.

I wydaje mi się, że coś podobnego dzieje się między Patrick a Davidem.

I David się w pewnym sensie pogodził z tym, że Patrick tak ma, ale stara się jak najbardziej zminimalizować negatywny wpływ jej skłonności na ich życie, co oczywiście momentem jest bardzo trudne, dlatego że

czasem traci tę umiejętność akceptacji, dlatego ich związek jest burzliwy i ma taki żal do siebie David, że, znaczy żal do siebie, żal do Patrick bardziej, że dlaczego ona musi taka być, że ich związek byłby dużo lepszy, gdyby ona tego nie miała, ale tutaj zauważamy, że problem tak naprawdę jest w Davidzie, bo on chce z nią być.

I a propos akceptacji i tego, że Patrick tak zdobywała łatwo serca innych ludzi, to od razu tutaj przyszła mi do głowy taka historia związana z moim życiem, kiedy ja miałam taki czas, gdy bardzo interesowałam się zwiększaniem swoich umiejętności społecznych.

I to od razu skojarzyło mi się z tym, że Patrick miała dużo znajomych, którzy ją uwielbiali, a czuła się strasznie samotna.

I ewidentnie misją Patrick podczas tworzenia tej książki było to, żeby dać ludziom, którzy przejawiają podobne zaburzenia, poczucie, że nie są sami, że nie są z tym wszystkim zupełnie odosobnieni.