Mentionsy

Lew, wizerunek Pana Boga.

Jean-Paul Sartre patrzył tak właśnie na Boga, jak na Tego, który owszem przenika wszystko, ale oskarżycielskim wzrokiem.

On nawet wyznał, że kiedy Boga odrzucił, to poczuł ulgę.

To jest jakaś przerażająca wizja Boga.

Sprawiedliwość Boża połączona z Jego miłosierdziem sprawia, że stajesz się tym, kim byłeś w oczach Boga od samego początku.

Jezus powiedział do feryzeuszów, żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień ucztował wystawnie.

Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza, a także psy przychodziły i lizały jego wrzody.

Umarł także bogacz i został pogrzebany.

Wydaje się, że ubogi żebrak nie ma nic, bo wrzody to raczej nie jest dobry kapitał, ale okazuje się, że ma imię, w przeciwieństwie do bogacza.

Łazarz ma imię, ale ma także nadzieję, że bogacz się zmieni.

Cały czas siedzi u bram bogacza i ma nadzieję, że bogacz go zauważy, w końcu coś podaruje, nie traci nadziei.

Łazarz ma godność, ale również nadzieję, że bogacz się zmieni.

Czego Łazarz chce od bogacza?

Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza.

Nie chce od nas naszych bogactw, chce byśmy go zauważyli w naszym życiu, chce naszej uwagi.

Jedna z przyczyn tej choroby, nie widzę już Boga w swoim życiu, jest wyrażona w ostatnim zdaniu tej Ewangelii.

Bogacz z przypowieści Jezusa nie jest posłuszny Słowu.

Nasz bogacz jest przedstawiony jako znacząca postać w tamtym świecie.

I bez wątpienia nasz bogacz znał Słowo Boże, ale to Słowo kompletnie nie przekłada się na jego życie.

Źródłem choroby jest to, że wprawdzie słuchał Słowa, ale nim nie żył, bo Słowo Boże, jeśli uważnie Go słuchamy, uczy nas wrażliwości na obecność Pana Boga w naszym życiu.

Ewangelia uczy nas wrażliwości na obecność Boga w naszym życiu, na obecność Boga też w drugim człowieku.