Mentionsy

Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy albo jak i ten celnik.

A celnik wstał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi, mówiąc, Boże, miej litość dla mnie, grzesznika.

I mamy celnika, człowieka może niesprawiedliwego, może złodzieja, kolaboranta, a jednak okazuje się, że to celnik ma taki łatwiejszy dostęp do Bożego Miłosierdzia.

Ktoś, o kim byśmy tego się nie pomyśleli, po którym byśmy się tego nie spodziewali, ma łatwiejszy dostęp do Bożego miłosierdzia, bo zna swój grzech, zna swoją słabość, liczy tylko na Boże miłosierdzie.

Ktoś, kto grzeszy, w taki jawny sposób może się okazać bardziej sprawiedliwym, bardziej otwartym na Boże Miłosierdzie.

Czy nie jest tak, że czasami głosimy Boże Miłosierdzie, jakby to był wyrok na drugiego człowieka?

O łaskę poznania naszych grzechów, o łaskę skruchy, o łaskę bólu z powodu naszych grzechów i o to, ażebyśmy głosili miłosierdzie Boże nie jak wyrok na drugiego człowieka, ale jako przebaczenie nam grzesznym.