Mentionsy

Kto wie, może się zwróci i ulituje Bóg.

Zobaczył Bóg ich czyny, że odwrócili się od złego postępowania i ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić i nie zesłał jej.

Bóg po prostu ma w sobie cierpliwość i czeka na naszą odpowiedź.

Druga rzecz, która mnie urzeka, to taka, że kiedy za pierwszym razem Jonasz nie spełnił prośby woli Pana Boga, uciekł na statek, pamiętamy tę perypetię, Bóg działał.

Bóg działał.

Zobaczyli, że Bóg jest Bogiem wielkim, że Bóg Jonasza jest Bogiem wielkim.

W swojej cierpliwości Bóg przychodzi i pyta po raz drugi Jonasza.

Więc jeżeli gdzieś się może pogubiłaś, idziesz drogami, które wiesz, że Bóg nimi cię nie prowadzi, to po pierwsze pamiętaj, że Bóg też na takich drogach działa, On jest z tobą.

Jonasz wolał uciec za morze, ukryć się gdzieś daleko i jak najdalej, byle tylko nie pomagać tym, do których Bóg go wzywał.

I czasem Bóg nas zaprasza do misji, która zupełnie nas albo przekracza, albo której się boimy, albo o której wolelibyśmy nie słyszeć.

Tymczasem to jest może moment, w którym my jesteśmy daleko, albo w którym my próbujemy uciec przed tym, do czego zaprasza nas Bóg.

Więc dzisiaj zróbmy sobie ten rachunek sumienia i zobaczmy, czy czasem nasze żądanie znaku nie jest pewną chęcią ucieczki, pewnym takim sposobem na to, żeby uniknąć tego, do czego zaprasza mnie Bóg.