Mentionsy

Wczoraj miałam rozmowę z moim mężem Krzyśkiem o tym, jak ten Castmas mógłby w tym roku wyglądać.

Ja też w grupie tej tutaj Castmasowej

On wam się wyszuka, tylko że jak wpiszecie sobie Castmas, to wam wyszuka stare odcinki na podcaście Pogadajmy o życiu.

To był ten pierwotny kanał, gdzie ten Castmas się ukazywał jako taki cykl grudniowy.

Ale jak sobie zeskrolujecie na dół, to pojawi wam się po prostu odcinek Castmasu,

Gdzie autorem będzie Castmas, czyli podcast, na którym się spotykamy.

Po prostu bardzo fajna wypowiedź, w której nie nadużywam wcale słowa Castmas.

W Castmasie, że na przykład, nie wiem, nie możemy się spotkać na święta, to zrobimy sobie wigilię na przykład tam, nie wiem, tydzień wcześniej albo nawet i miesiąc wcześniej, bo tylko wtedy się możemy spotkać.

Piszę do ciebie Justyno, bo ten Castmas to coś, co moja mama, największa fanka Świąt Bożego Narodzenia uwielbiała.

Pomyślałam o Castmasie tuż po pogrzebie, na którym nie zdecydowałam się na żadną przemowę.

Droga Justynko, wiem, że do rozpoczęcia Castmasu jeszcze przynajmniej kilka dni, ale już teraz chcę się podzielić tym, co wydarzyło się przez ostatni rok.

Uznałam, że chcę dać Tobie i Castmasowiczom mały update, no bo Justyna pisała do nas już w poprzednim roku.

Życzę Tobie, Justynko, oraz Castmasowiczom tej nadziei, która nie gaśnie mimo różnych burz i wichur, miłości, która ogrzeje Was i Waszych bliskich, radości z drobnych chwil, ale i sukcesów, marzeń, które się nie spełniają, a sami je spełniamy, bo bierzemy odpowiedzialność za nasze życie.

Pierwszy mail Castmasowy grudniowy.

Słuchając poprzednich Castmasów i wielu przykrych historii, miałam myśl, żeby opisać też swoją, która do łatwych nie należy.

Życzę wszystkim Wesołych Świąt, aby ten Castmas obfitował w dobre wiadomości, a dla wszystkich, którzy przeżywają teraz trudny czas, wysyłam dużo miłości i ciepłych myśli.

Wszystkim Castmasowiczom i Tobie, Justynko, życzę czasu pełnego bliskości, a w przyszłym roku niech chociaż jedno wasze marzenie się spełni.