Mentionsy

W garażu Canana znaleziono samochód należący do Shirley.

Królewskie Siły Powietrzne przeprowadzały poszukiwania z powietrza, a zespół techników kryminalnych dokładnie przeszukał mieszkanie Johna Canana.

Ojciec Canana był dyrektorem prestiżowego salonu samochodowego z brytyjskimi autami i załatwił synowi pracę w dziale sprzedaży używanych samochodów.

Ale mimo medialnej histerii, policja nie znalazła żadnych twardych dowodów łączących Canana z Suzy.

Pozostała tylko jedna doba na przesłuchanie Canana, dlatego policja poprosiła kobietę, która została zaatakowana z bronią w ręku przy swoim samochodzie w Bristolu, w noc poprzedzającą zaginięcie Shirley, by przyszła na policyjną identyfikację sprawcy.

Wynikało z tego, że krew mogła należeć zarówno do Johna Canana, jak i do Shirley Banks.

Policja uznała, że ma wystarczające podstawy, by oskarżyć Canana o porwanie Shirley Banks.

Ponieważ istniała szansa, że Shirley wciąż żyje, śledczy doszli do wniosku, że ich jedynym wyjściem jest upublicznienie wizerunku Canana.

W radiu i telewizji proszono każdego, kto znał Johna Canana lub miał z nim jakikolwiek kontakt w ostatnich miesiącach, by zgłosił się na policję.

Specjaliści od daktyloskopii odtworzyli odciski palców Shirley, korzystając z przedmiotów znalezionych w jej domu, by następnie porównać je ze śladami znalezionymi w BMW Canana oraz w jego mieszkaniu.

To właśnie na pojedynczej kartce papieru odnalezionej w drewnianej skrzyni w mieszkaniu Johna Canana udało się znaleźć dopasowanie.

W niedzielę wielkanocną w 1988 roku, 7 miesięcy po zaginięciu Shirley Banks i 3 miesiące po aresztowaniu Johna Canana, odnaleziono ciało Shirley.

Trzy miesiące później policja była w stanie powiązać Canana z gwałtem na kobiecie w mieście Reading oraz z próbą porwania innej kobiety w Bristolu.

Rozwój technologii DNA odegrał kluczową rolę w połączeniu Canana z gwałtem.

Tuż po wydaniu wyroku londyńska policja metropolitalna zorganizowała przesłuchanie Canana.

Kiedy śledztwo w sprawie Canana nie przyniosło żadnych rezultatów, rodzice Suzy wystąpili do Wysokiego Trybunału o wydanie decyzji o uznaniu córki za zmarłą.

Nowi funkcjonariusze prowadzący sprawę zaczęli odkrywać coraz więcej dowodów pośrednich łączących Canana ze zniknięciem Suzy.

Była dziewczyna Canana, Daphne Sargent, zgłosiła się do śledczych, mówiąc, Gdy tylko usłyszałam o Suzy, wiedziałam, że to John.

Siostra Canana oświadczyła w mediach, że wierzy w jego winę i błagała go, by ujawnił, gdzie znajduje się ciało Suzy.

Jeden z biegaczy widział Suzy w samochodzie z mężczyzną odpowiadającym opisowi Johna Canana.

Kolejna osoba potwierdziła, że dzień przed zaginięciem Suzy widziała mężczyznę przypominającego Johna Canana, który wpatrywał się przez okna biura nieruchomości, w którym pracowała Suzy.

Była dziewczyna Canana, Gilly Page, zgłosiła się na policję i opowiedziała o rozmowie z Cananem, którą sobie przypomniała.

Najbardziej szokujące wyznanie padło, gdy inny osadzony zapytał Canana, dlaczego po prostu nie powie prawdy.

Na kilka dni przed zaginięciem Suzy, kobieta pracująca w pobliżu miejsca zatrudnienia Canana w wypożyczalni rekwizytów została zaczepiona przez mężczyznę, prawdopodobnie samego Canana.

Według jego dawnych partnerek właśnie tak wyglądało typowe zachowanie Canana.

Już na końcu lat 90-tych policja łączyła Canana z jej zaginięciem po tym, jak informator powiedział śledczym, że Canan i inny więzień, Christopher Clark, w więzieniu rozmawiali o doskonałym porwaniu.