Mentionsy

Drugi znajdował się u jednego z jego pracowników, piętnastoletniego Harolda Jonesa.

Herbert Mortimer ręczył za swojego młodego pracownika, mówiąc śledczym, że Harold Jones był obecny w sklepie niemal przez cały ranek.

Mimo mocnego alibi, Harold Jones wciąż był głównym podejrzanym w sprawie.

W ramach dodatkowego źródła dochodu rodzina Jonesów przyjmowała lokatora, który z powodu braku miejsca spał w jednym łóżku z Haroldem.

Pomimo wsparcia ze strony mieszkańców miasteczka, Harold Jones został aresztowany pod zarzutem zamordowania Freddy Burnell i osadzony w komisariacie policji w Abertillery, gdzie oczekiwał na dochodzenie koronera w sprawie śmierci 8-letniej dziewczynki.

Państwo Jonesowie wywodzący się z klasy robotniczej żyli skromnie, lecz z dumą patrzyli na swojego najstarszego syna Harolda, który odznaczał się inteligencją i oczytaniem.

Celem postępowania było ustalenie, czy śmierć Freddy była wynikiem umyślnego zabójstwa, a jeśli tak, czy Harold Jones powinien stanąć przed sądem.

21 czerwca 1921 roku rozpoczął się proces Harolda Jonesa o morderstwo Freddy Burnell.

Za umyślne morderstwo Freddy Burnell, piętnastoletni Harold Jones został uznany za niewinnego.

Obecny był także starszy brat Flossie, piętnastoletni Harold Jones.

Reszta rodziny Jonesów była wtedy poza domem, więc Florence została sama z Haroldem.

Wśród mieszkańców biorących udział w poszukiwaniach był też Harold Jones, który wrócił do domu o 3.30 nad ranem.

Funkcjonariusze porozmawiali z ojcem Harolda, Philipem Jonesem, i oznajmili, że chcą przeszukać dom.

Harold Jones rozmawiał z kolegą około 320 metrów od domu, gdy zauważył zbliżającego się ojca.

Harold Jones został formalnie aresztowany przez lokalną policję.

Śledztwo coronera rozpoczęło się 11 lipca, trzy dni po śmierci Florence, by ustalić, czy Harold Jones ponownie powinien stanąć przed sądem za morderstwo.

Przypomniał im, że chociaż mogą uznawać Harolda Jonesa za szaleńca, to nie mają jurysdykcji, by badać stan umysłu oskarżonego.

Ława przysięgłych obradowała 30 minut, po czym orzekła, że Harold Jones jest winny umyślnego morderstwa Florence Little, co oznaczało, że stanie przed sądem karnym.

1 listopada 1921 roku Harold Jones stanął przed sądem i przyznał się do morderstwa Florence Little.

Ja, Harold Jones, umyślnie i z premedytacją zamordowałem Fredę Burnell w magazynie pana Mortimera dnia 5 lutego.

Sędzia uznał, że choć Harold Jones nie był osobą w pełni normalną, to był wystarczająco poczytalny, by rozumieć, że przyznał się do zbrodni.

Po tym Harold Jones został spokojnie wyprowadzony z sali rozpraw.

Ci, którzy zastanawiali się, dlaczego Harold Jones przyznał się do winy jeszcze przed rozpoczęciem procesu, wkrótce poznali odpowiedź.

Przyznając się do obu morderstw jeszcze przed ukończeniem 16 lat, Harold Jones uratował się przed szubienicą.

Harold Jones był przenoszony pomiędzy różnymi więzieniami na terenie Wielkiej Brytanii.

The Mystery of Harold Jones autorstwa Kevina Banksa, jego zwolnienie zatwierdził komisarz policji i reformator więziennictwa Alexander Paterson, który stwierdził, pewnego dnia będzie ojcem szczęśliwych dzieci.

Tuż przed śmiercią poprosił Muriel, by jego prawdziwe imię, Harold Jones, znalazł się w akcie zgonu.

Po swoim zwolnieniu w 1941 roku Harold Jones wydawał się prowadzić normalne, zgodne z prawem życie.

Wówczas nie wiedziano, że Harold Jones, który zmienił nazwisko na Stevens, mieszkał w bardzo bliskiej odległości, w promieniu czterech ulic od miejsca zamieszkania dwóch ofiar.

Morderstwa nagle ustały w 1965 roku, kiedy Harold Jones skończył 59 lat.

Autor z Abertillery, Neil Milkins, jest przekonany, że Harold Jones był Kubą Rozbieraczem.

W książce A Desire to Kill – The Mystery of Harold Jones autor Kevin Banks wskazuje na damskie chusteczki, które 15-letni Harold miał przy sobie.

Harold Jones nadal budził strach wśród mieszkańców Abertillery, nawet po swoim uwolnieniu z więzienia.

Autor z Abertillery, Kevin Banks, wspomina, że gdy był małym chłopcem i nie słuchał się babci, to ostrzegała, uważaj, bo Harold Jones cię zabierze.