Mentionsy

Z absurdów, które do samego końca walczyłam i się w końcu udało przeforsować, to na przykład to, że była wytyczna, że przy każdej dekoracji musimy zagrać Gaudeamus Igitur, który jest hymnem nie tylko polskiego AZS-u, nie tylko uczelnianym ogólnie, bo to jest hymn studentów, ale też hymnem Ełsy.

Ja byłam osobą dekorującą z ramienia AZS Warszawa, a Adam Roczek był dekorującą osobą z ramienia Ełsy, bo on jest tam prezesem.

I zapytał mnie i tak mówi, że no wszystko fajnie, tylko ten hymn Ełsy macie, tylko ten Abdaus taki słaby, jakiś taki strasznie wolny.

Powiedziałabym, że moja praca w połowie polegała na tym, żeby zarządzać wytycznymi zełsy, a w drugiej połowie na tym, żeby zarządzać ludźmi i żeby dawali z siebie to, co najlepsze po prostu.