Mentionsy

Kilka dni temu został opublikowany kolejny odcinek chyba najbardziej popularnego rosyjskiego videoblogera Jurija Dudia, który to Dudia rozmawiał z panem o nazwisku Koch.

Tak, z Alfredem Kochem, rosyjskim przedsiębiorcą, ekonomistą, politykiem, działaczem, blogerem też, osobą o wielu talentach.

Koch to jest taki produkt bielestrojki, to jest człowiek, który pochodził z rodziny dosyć dobrze ustosunkowanego

Kim jest Alfred Koch?

Dlatego, że Koch wpisał się w bardzo specyficzny sposób we wczesną ewolucję putinizmu.

Dzisiaj Koch jest innym agentem, wypchniętym na zachód.

No, bo Koch ma niemieckie korzenie, od strony ojca ma niemieckie korzenie i jego dziadkowie byli mieszkańcami takiej niemieckiej kolonii na południu Rosji.

No chyba najważniejsze jest to, żeby powiedzieć, że Koch był nawet w pewnym momencie wicepremierem rządu rosyjskiego pod koniec lat 90.

Kiedy dopiero zaczynał się proces konsolidacji władzy Koch zaświecił się jako osoba, która działała przy przejmowaniu mediów przez system putinowski.

Tutaj Koch sam trochę to przedstawia, że właśnie on był trochę przeciwny, ale w gruncie rzeczy to on gdzieś tam się przytoczył przez NTV i przez Gazprom Media, spółka, która przyjmowała niezależne media w Rosji i czyniła je.

Tak jak wiesz, niejeden Koch, bo niejeden Koch przeszedł do opozycji.

No zostawmy Kocha.

Nie oceniajmy Kocha i jego motywacji.

Mówisz zostawmy Kocha.

Dlatego, że Koch siedział tam na tym wywiadzie z Dudziem.

Koch powiedział, że finansował działalność Nawalnego już w nieco późniejszym okresie, mniej więcej w latach tak zwanych dziesiątych.

Tak, i że w jej posiadaniu jest list Aleksieja Nawalnego, w którym Aleksiej twierdzi, że pieniędzy od kocha nie brał.

Wszystko dobrze, tylko że widzisz, problem polega na tym, że tak jak oglądałem potem wywiad... Nie no bo co, bo Koch powiedział, że przez Romanową przekazywał te pieniądze, że ona te pieniądze nosiła.

Do Kocha jeździła, do Bawarii.

Do Bawarii, do Kocha, który był grabarzem wolności słowa w Rosji, jeszcze kilka lat wcześniej.

Koch mówił, no dobrze, to ja porozmawiam ze swoimi przyjaciółmi, innymi magnatami finansowymi, którzy też być może znajdują się już poza Rosją.

Koch mówi, że dawał 50, Romanowa mówi, że nie, on dawał więcej.

Więc Piewczyk, tak jak wspomnieliśmy, mówi nieprawda, Nawalny tam potwierdził, gdzieś tam pisemnie potwierdził, że on nigdy żadnych pieniędzy od kocha nie brał.

Leonid Wołkow twierdzi, że owszem, gdzieś tam pieniędzy na tą kampanię szukali, no bo przecież gdzieś tam szukać musieli, ale że cokolwiek tak naprawdę Koch nie mówi, to jest tam strasznie dużo kłamstw.

Dzisiaj z perspektywy tego wywiadu Kocha i tego, co ten wywiad przyniósł, to nie ma znaczenia, dlatego że mam do czynienia z faktem politycznym, który jest efektem tego wywiadu.

Ja uważam, że ten case Romanowej, która od kocha ciągała pod spódnicą pieniądze do Moskwy, pokazuje, że nie ma takiej linii, która oddziela to.

No poza tym, że tutaj też wystąpił w kontekście tej afery Kocha.

Pierwsza, o której mówiliśmy, związana z wypowiedziami Kocha i sytuacjami sprzed kilkunastu lat, mówi o tym, że być może ta rosyjska opozycja, która dzisiaj wam się pokazuje jako taka świetlista, uczciwa, na białym koniu, to jednak troszkę jest w to wszystko umoczona, brała pieniądze od oligarchów, szukała aktywnie pieniędzy od oligarchów.