Mentionsy

Więc dzisiaj przeczytamy fragment z I listu do Koryntian, w którym apostoł Paweł przypomina czytelnikom Ewangelię Bożą, a szczególnie jeden bardzo ważny aspekt tej Ewangelii, a mianowicie zmartwychwstanie Jezusa.

Na I liście do Koryntian, XV rozdział przeczytamy wersety od 1 do 20.

Więc przeczytaliśmy fragment z pierwszego listu do Koryntian, w którym apostoł Paweł wraca do sedna Ewangelii.

Paweł napisał pierwszy list do Koryntian podczas swojego trzyletniego pobytu w Efezie.

Pierwsze podziały powstały na tle tego, od kogo dani koryntianie usłyszeli Ewangelię.

Wysłał więc do Koryntian list, który korygował ich tam, jakoś upominał.

Ten list się nie zachował i to był pierwszy list, pierwszy literalnie list do Koryntian, ale się on nie zachował.

Koryntianie tego listu dobrze nie zrozumieli.

Dalej się działy u nich problemy, więc wysłali bardziej troskliwi Koryntianie domownicy Chloe.

Mieli różne pytania i też przynieśli list od Koryntian z różnymi innymi pytaniami i właśnie to wszystko sprawiło, że apostoł Paweł napisał list, który jest pierwszy z zachowanych, więc pierwszy do Koryntian to jest pierwszy z zachowanych.

No bo trzeba zwrócić uwagę, że koryntianie, że jakość ich życia

Począwszy od 7 rozdziału aż do 10, do końca 10 Paweł odpowiada na pytania z listu koryntian, a więc o małżeństwo, rozwod, o wdowieństwo, życie w samotności, a także o składanie ofiar bożkom pogańskim.

I którą Koryntianie przyjęli i w której trwali i która, jak Paweł uważał, była dla nich zbawiona, że w niej oni są, dzięki tej Ewangelii są zbawieni, to znaczy ocaleni przed Bożym gniewem z powodu ich grzechów.

Jakiś dociekliwy i zamożny koryntianin mógł zapytać Pawła, no dobra, to podaj mi te imiona i gdzie oni mieszkają i przynajmniej kilku z tych świadków odwiedzić i wypytać i oni by zeznali to samo, co Paweł.

Więc dlaczego Apostoł Paweł pod koniec listu przypomina Koryntianom fakt Zmartwychwstania?

Okazuje się, że niektórzy Koryntianie negowali samą ideę Zmartwychwstania.

Ale teraz Paweł pisze Koryntianom, którzy w większości byli Grekami, że nie da się rozdzielić zmartwychwstania Jezusa od idei powszechnego zmartwychwstania ludzi.

To też i decyzja wiary koryntian, która wprowadziła ich do Kościoła, okazałaby się daremna.

Dalej pisze, że gdyby Jezus nie zmartwychwstał, to on, Paweł, byłby głosicielem fałszywej nauki, byłby fałszywym świadkiem, głosiłby nieprawdę, bo przecież głosił zmartwychwstanie, którego, jak utrzymują Grecy i Koryntianie, nie ma.

Dalej, Paweł argumentuje, że jeżeli nie ma zmartwychwstania, to ci koryntianie, którzy byli członkami Kościoła, a umarli, poginęli.