Mentionsy

Następnie Jezus został poprowadzony przez ducha na pustkowie, aby był poddany próbie przez diabła, a po przepuszczeniu czterdziestu dni i czterdziestu nocy zagłodniał.

Jezus mu opowiadzał.

Wówczas Jezus skierował do niego słowa.

Pierwszą rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę w tym fragmencie, jest to, że Jezus został wyprowadzony przez ducha na pustynię, aby podać się próbom szatana.

Jezus nie pozostawał bierny i nie został zaatakowany znikąd.

Miejsce, do którego udał się Jezus, prowadzone przez ducha, przypomina miejsce, w którym przebywał lud Izraela, wędrując przez czterdziestu lat po wyjściu z Egiptu.

To powiązanie nie jest przypadkowe, zwłaszcza gdy zauważymy, że Jezus został kuszony po czterdziestu dniach i czterdziestu nocach postu.

Tak jak lud Izraela wędrował przez tyle lat po pustyni i cierpiał głód, który doprowadził go do grzechu, tak widzimy, że Jezus po 40 dniach na pustyni jest głodny.

Kiedy Jezus później w Ewangelii Mateusza 16 mówi, że bramy piekielne nie przemogą kościoła, to przedstawia lud Boży, który prowadzi ofensywę przeciwko królestwu ciemności.

Zaczyna się od ofensywy Jezusa, który wyruszy na pustynię i pości oraz modli się przez te 40 dni.

Wyczelony Bóg, Jezus Chrystus, przeciwko największemu kuścicielowi, a mianowicie Szatanowi.

Do czego więc Szatyn w ogóle kusił Jezusa?

Cóż, mówił Jezusowi, że powinien użyć mocy, którą posiadał jako Syn Boży, aby zaspokoić swoje własne pragnienia.

A nie po to Jezus przyszedł na ziemię.

Jezus udał się na pustynię, aby w pełni skupić się na Bogu i znaleźć się w tym osłabionym stanie, aby móc utożsamić się z nami.

Ale Jezus odwraca tę ideę i odwołuje się do Biblii.

W wysecie piątym mamy drugą pokusę, w której Szatyn zabiera Jezusa do świętyni.

Nie zabiera Jezus do byle jakiego wysokiego budynku, prowadzi go właśnie do miejsca, które symbolizuje relacja między Bogiem a jego ludem.

Szatyn przekręca Bożą obietnicę ochrony w susz absurdalnego, sugerując, że Bóg jest w jakiś sposób zobowiązany do ratowania Jezusa, gdyby ten lekomyślnie rzucił się z świętyni.

Do czego dokładnie szatan kusi Jezusa?

Kusi Jezusa, by poszedł na skróty do fały, by zdobył publiczne uznanie poprzez spektakularny pokaz, a nie poprzez posłuszeństwo woli Ojca.

Odpowiedź Jezusa w wersetce 7, podobnie jak jego wcześniejszą odpowiedź w wersetce 4, pochodzi z Księgi Powtórzonego Prawa.

Jezus tam cytuje Księgę Powtórzonego Prawa, 6 rozdział, 16 werset, która przypomina porażkę Izraelitów, masa.

Kiedy Jezus cytuje ten fragment, nie przedstawia po prostu szybkiego dowodu biblijnego.

Jezus nie.

Sytuacja Jezusa i szatana w tym fragmencie chodzi o sprawowanie władzy nad wszystkimi królestwami świata.

Nasza codzienna walka o władzę to zazwyczaj pokusy na mniejszą skalę, ale kluczowym elementem tej pokusy było to, że Jezus musiał oddać cześć szatonowi, aby zdobyć władzę.

Odpowiedź Jezusa na te ostatnie pokusy jest prosta i jednoznaczna, zakorzeniona w Piśmie Świętym.

Na pierwszy rzut oka oferta szatana wydaje się spełniać samą misję, po którą przyszedł Jezus.

Obiecuje Jezusowi panowanie nad wszystkim królestwami świata.

Jednak Jezus odmawia.

Wróg składa swoją największą ofertę, gdy Jezus odrzuca ją dwoma zdaniami.

Przede wszystkim warto zauważyć, że oczywiście zarówno skala pokus, przed którymi stanął Jezus, jak i umiejętności kuściciele są znacznie większe niż to, czego kiedykolwiek doświadczamy.

Nie ma takiej pokusy, której doświadczamy, a której Jezus nie przyszedłby w sposób bardziej znaczący, jak czytamy w pierwszej liście do Koryntian 10,13.

Kolejnym oczywistym wnioskiem, które pojawia się w wielu komentarzach do tego fragmentu jest to, że Jezus posługiwał się Pismem Świętym.

To oznacza, że znamy Go, wiemy co powiedział i rozumiemy to w kontekście, nie tylko jako pojedyncze wersety wyrwane z kontekstu, ale jako całościową historię tego, co Jezus dla nas uczynił i kim On jest.

Widzimy tutaj, że odpowiedź Jezusa jest dosyć prosta, ponieważ opierają się wyłącznie na

Chociaż możemy przyglądać się pokusom Jezusa i jego reakcji na mnie, aby nauczyć się jak radzić sobie z pokusami w naszym własnym życiu, nie możemy pominąć szczerszego kontekstu biblijnego tego fragmentu.

Widzimy tu nie tylko to, że Jezusowi udało się nie zgrzeszyć.

Widzimy, że Jezus w wyjątkowy sposób potrafił stawić czoła pokusom

Jezus jest jedynym człowiekiem, który kiedykolwiek całkowicie oparł się tym pokusom.

Jezus pozostał pokorny i nie wywyższył siebie.

Jezus nie idzie tą drogą na skróty.

W ten sposób Jezus wygrał ostateczną bitwę duchowego konfliktu.

Jednak mimo, że Jego ostateczna zagłada jest pewna, On nadal walczy, a my często dajemy się wyciągnąć w bitwy, które w rzeczywistości Jezus już wygrał w naszym imieniu.

Zwycięstwo Jezusa nie oznacza, że szatan przestaje nas kusić.

Nie jesteśmy Jezusem, nie zawsze potrafimy dokładnie rozpoznać, czym jest pokusa, a co dopiero zareagować z doskonałą jasności i pewnością siebie.

Opieramy się, wracamy do Jezusa raz po raz.