Mentionsy

Że próby, których doświadczają, one nie są objawem opuszczenia przez Boga.

Że próby, których doświadczają, nie są absolutnie znakiem opuszczenia przez Boga, one raczej są miejscem działania Boga w ich życiu.

Jednocześnie swoich czytelników również ostrzega przed tym, że gdy przychodzą do Boga po pomoc, to mają przychodzić w pełni zaufania Jemu.

Dlatego mówi, jeżeli mamy przyjść do Boga po pomoc, to mamy przychodzić w pełni ufając Jemu.

Nie tak jak często to ludzie robią, że modlą się do Boga, ale mają swoje rozwiązania tam na boku.

Więc na Bożych warunkach, a nie na swoich własnych, przychodzić do Boga po Jego rozwiązania.

Jakub potem przechodzi do tego, że ani bieda, ani bogactwo nie mogą być fundamentem chrześcijańskiego życia i że jedynym fundamentem tożsamości chrześcijanina jest Chrystus.

Ubogi w Chrystusie jest wywyższony, a bogaty w Chrystusie uczy się pokory.

Czy dla Boga błogosławiony również jest Ten, który unika cierpienia?

A siłą rzeczy, czym jest dla Boga błogosławione życie?

Bogactwo samo w sobie nie jest szczęściem i o tym mówi Psalm 49.

Powodzenie bez Boga.

To jest ciekawostka, że życzymy pomyślności, natomiast pomyślność bez Boga nie jest szczęściem w Starym Testamencie.

I szczęście w Starym Testamencie raczej oznacza człowieka, ten stan człowieka, który jest we właściwym miejscu wobec Boga.

Tak Stary Testament mniej więcej rozumie szczęście, że twoja pozycja wobec Boga jest we właściwym miejscu, to wtedy jesteś szczęśliwy.

I to szczęście dla świata, ono istnieje niejako niezależnie od Boga.

I psalmy wielokrotnie pokazują człowieka, który właśnie takie coś wyznaje, który czuje się zagubiony i porzucony przez Boga.

Bo nawet zrozumienie tych okoliczności nie zapewni Cię przed tym poczuciem odrzucenia przez Boga.

I właśnie zrozumienie tych okoliczności wcale nie daje nam tego gwarancji, że nie poczujemy się porzuceni przez Boga.

Nie dla Boga, bo Bóg doskonale wie, jaka jest jakość naszej wiary.

On usycha i zamienia się w proch, a Jakub świadomie kontrastuje ten obraz z czymś większym, bo w świecie wieniec jest z liści, a u Boga z życia.

W świecie chwała jest chwilowa, a u Boga nagroda jest wieczna.

W świecie ten wieniec dostaje się po wygraniu zawodów sportowych, a u Boga po wytrwaniu prób.

I w świecie ten wieniec jest dla najlepszych z najlepszych, a u Boga jest dla każdego, kto go miłuje.

Jak już wspomniałem, tym, co napędza wytrwanie ucznia Chrystusa, jest miłość do Boga, nie strach przed karą, nie ambicja duchowego rozwoju, ale miłość do Boga.