Mentionsy

Piotra jest listem praktycznym, ale niektórzy mogą być już znudzeni, chociaż jak można być znudzeni Słowem Bożym, ale trochę żartując, mówiąc, że zbliżamy się w końcu do końca.

Zbliżamy się, drodzy bracia i siostry, do końca listu Piotra, a więc już Piotr nie będzie nas w cudzysłowie zanudzał tym przypominaniem, a przypominaniem dlatego, że przypomina po raz kolejny, do kogo pisał, do zboru w Azji Mniejszej, dzisiejsza Turcja.

Ostatni fragment, jaki miałem przywilej tutaj czytać i głosić, to było o tym, jak Piotr napomina, żeby nie szli, nie idźcie,

I mówiliśmy, a Piotr mówi, no nie.

Kontynuujemy Piotra od 12 wersetu do 5 rozdziału, 14 werset.

Piotr mówi, krótko jak mi się wydaje.

Piotr mówi, a krótko napisałem.

Trochę żartobliwie, bo zwróćcie uwagę, Piotr tutaj pisze coś takiego, pozdrawia was ta, która jest w Babilonie.

Piotr pisze szyfrem.

I napisała do mnie alfabetem Morsa, kocham cię, tam kleseczki, te kropeczki i tak sobie czytałem tego, tak jak Piotr mówił, pisał pewnym alfabetem, żeby nie zrozumieli szpiegcy, co oni, skąd są ci z Babilonu i tak dalej.

I Piotr mówi pozdrawia was tak, co jest w Babilonie.

Tak na marginesie Piotr pisał z Rzymu.

Ten Babilon jest tutaj nazwany w komentarzach, wszyscy w komentarzach zgadzają się, że Piotr pisze trochę szyfrem, Babilon był gdzieś indziej oczywiście, a on pisze tutaj, że pisze z Rzymu i ten Rzym jest tym Babilonem.

Powtarzam, z tych spotkań z Piotrem, tak?

Niektórzy podważali ten list, że to jest listy Piotrowe, dlatego że faktycznie pomagał mu Sylwan, ja mam Sylwana, wy macie Sylasa, jak się nie mylę, w niektórych tłumaczeniach Sylas, brat, który mu pomagał w tym pisaniu i ten grecki, powiedzmy, jest troszeczkę inny, taki wykształcony i ktoś podejrzewał, że to nie był Piotrowy.

Piotr pisze w tym liście, raczej w czwartym rozdziale kontynuuje o prześladowaniach.

Ale jednak Piotr mówi, że jeżeli faktycznie spotkają was prześladowania, to nie dziwcie się,

Ja się zastanawiałem, a skąd Piotr wiedział, jak lew ryczący wyje?

Mamy też oczywiście świadectwo Jana i Piotra.

Jak pamiętacie, Jan, Piotr byli Sanhedrynie przesłuchiwani i za drugim razem już się wkurzyli i ich ubiczowali.

Natomiast jest pewien dziwny fragment, że Piotr pisze, nikt jednak was niech nie cierpi jako zbójca albo złodziej, albo złoczyńca, albo nadzorca obcych dóbr.

Co tu może być, co może mieć na myśli Piotr Pisząc tej wspólnoty?

A Piotr mówi, jeżeli z trudem dojdzie, jeżeli sprawiedliwy z trudem dojdzie do zbawienia.

Ja się zastanawiam, co Piotr miał na myśli.

I Piotr też, jak Paweł, musiał udowadniać i pisał na końcu, że jestem starszym, jestem tym, co widział Chrystusa, więc mówię, słuchajcie mnie, bo ja to widziałem.

My tylko oczywiście wierzymy w to, że to była prawda i Piotr był świadkiem tego.

Tu Piotr pisze, starszy ma oczywiście być tym...

Ale zwróćcie uwagę na wszystkie listy, które Paweł pisze, czy Piotr pisze, czy Jan pisze.

Zdałem sobie sprawę rozważając, Boga prosiłem jednak o tą mądrość w tym liście Piotrowym i zdałem sobie sprawę, że Piotr pisał do zboru w Azji Mniejszej do tych, co pisał Jan w Objawieniu.

Piotr pisze do zborów Azji Mniejszej w rozproszeniu, kiedy za Nerona zostali wyrzuceni.

Też niektórzy oczywiście w różnych krajach się znaleźli, ale te zbory w Azji Mniejszej, do których pisze Jan, to są te zbory, do których pisał Piotr.

Lata 60. pisze Piotr, lata 90. pisze Apokalipsę Jana Jan, pisze Objawieniu, pisze tę swoją księgę, tak?

Zbory, które Piotr pisał w latach 60.