Mentionsy

I spojrzał Bóg na ziemię, a oto była skarżona, gdyż wszelkie ciało skaziło drogę swoją na ziemi.

I rzekł wtedy Bóg do Noego, położę kres wszelkiemu ciału.

I uczynił Noe wszystko tak, jak mu rozkazał Bóg.

W pierwszych dwóch rozdziałach Księgi Rodzaju czytaliśmy o tym, że Bóg stworzył świat mocą swojego słowa i czytaliśmy o tym, że widział, że to, co stworzył, było bardzo dobre.

Czytaliśmy też o tym, że Bóg dał człowiekowi wspaniały ogród, pełen dobrych owoców i tylko jeden zakaz.

I Bóg dał też ostrzeżenie, że jeżeli człowiek zje owoc z tego drzewa, na pewno umrze.

I zwiódł ją, podważył słowa Boże i zasugerował, że zjedzenie owocu z tego drzewa zakazanego sprawi, że ona wraz z mężem staną się jak Bóg, znający dobro i zło.

Więc Bóg jednak szukał z nimi kontaktu.

Zabił swojego brata Abla, bo Bóg przyjął ofiarę złożoną przez Abla, nie przyjął natomiast ofiary złożonej przez Kaina.

Więc Kain, tak jak Bóg szukał Adama, podobnie szukał Kaina, ale Kain, tak jak Adam okazał skrucha i żałował tego, co zrobił, Kain nie chciał przyznać się do zabójstwa, wypierał się, okazał się bezczelny i cyniczny.

I tak jak z powodu grzechu Adama Bóg przeklął ziemię, jej uprawa stała się ciężką pracą, ale nie przeklął Adama, bo go wcześniej pobłogosławił, to tak Kaina już przeklął.

I w ostatnich dwóch wersetach czwartego rozdziału czytamy o tym, że Bóg dał Adamowi i Ewie kolejnego potomka w miejsce Abla, którego zabił Kain.

o Noem, że on pocieszy ludzi w pracy i mozole na ziemi, którą Bóg przeklął.

No i tak dochodzimy do szóstego rozdziału, który przeczytaliśmy i na całym początku czytamy, że ludzie zaczęli się rozmnażać na ziemi, co powinno być dobre, bo takie polecenie Bóg dał w pierwszej parze ludzi, Adamowi i Ewie.

Pamiętamy, w pierwszym rozdziale, w 30 wersecie czytaliśmy o tym, że Bóg spojrzał na to wszystko, co stworzył i było to bardzo dobre.

Najpierw Bóg patrzył i wszystko było dobre, a teraz Bóg patrzy, wszystko jest złe.

Czytamy o tym dalej, że Bóg żałował, że stworzył człowieka.

I to jest ciekawe, Bóg, który żałuje.

No jest podobny motyw w Księdze I Samuela, w XV rozdziale, w XI wersecie czytamy, że Bóg żałuje, że powołał Saula na króla, ale ciekawe jest tam, że w tym samym rozdziale, w XXIX wersecie Samuel stwierdza, że Bóg nie jest człowiekiem, żeby miał czegokolwiek żałować.

Żal ten zatem nie oznacza, że Bóg podjął błędną decyzję, albo że zaskoczył go bieg wydarzeń.

Natomiast Bóg nie podjął błędnej decyzji.

Bóg wiedział o tym, co się stanie już przed założeniem świata.

Bóg działa.

A drugie możliwe znaczenie jest takie, że Bóg ograniczy przeciętną długość życia ludzi do około 120 lat.

Obydwa znaczenia pozostają w harmonii z przesłaniem i z narracją Księgi Rodzaju, bo około 120 lat po tym momencie, kiedy Bóg stwierdził, że jest takie zło na świecie, przyszedł potop, a po potopie według biblijnych relacji, według biblijnych rodowodów długość życia ludzi zaczęła spadać logarytmicznie, aż osiągnęła mniej więcej...