Mentionsy

Nadałem temu rozważaniu tytuł Bóg nadaje znaczenie.

Bóg nadaje znaczenie.

Też o tym, jak Bóg okazywał łaskę ludziom pomimo ich upadku.

I ostatni fragment z dziewiątego rozdziału, który czytaliśmy, opowiadał o tym, jak Bóg nadał ludziom i zwierzętom

Bóg za pośrednictwem Noego zawarł z jego synami, ale ze wszystkim co żyło, ze wszystkimi zwierzętami przymierze, zobowiązując się, że już nigdy nie ześle globalnego potopu, który by zniszczył życie na całej ziemi.

Bóg złożył obietnicę, a na ludzi nie włożył żadnych zobowiązań, bo i tak by ich nie dotrzymali.

To Bóg jednostronnie zobowiązywał się, że nie będzie więcej wód potopu na całej ziemi.

I ten fragment, który dzisiaj przeczytaliśmy, stanowi wstęp do przymierza, jakie Bóg zawrze z Abrahamem, późniejszym Abrahamem.

No, otóż dlatego, że wcześniej w IX rozdziale Bóg pobłogosławił Noego i jego synów.

Zwróćmy uwagę, Bóg nakazał Noemu, o czym mówiliśmy poprzednim razem, i jego synom, by rozradzali się i by napełnili całą ziemię.

Bóg chciał, żeby oni się rozproszyli, zamieszkali na powierzchni całej ziemi.

Oni zamarzyli, żeby sięgnąć wyżyn Bożych, żeby stać się tacy jak Bóg i to jest ten sam grzech.

Bóg zstąpił, by zobaczyć miasto i wieżę.

Przecież Bóg jest wszechwiedzący i wszechobecny, nie musi nigdzie zstępować.

Bóg musiał zstąpić.

A jednak Bóg postawił zareagować na ten wielki projekt potomków Noego.

Dlatego też Bóg postanowił działać.

I werset 7 jest bardzo ciekawy, bo tam Bóg tak mówi, przy to stąpmy i pomieszajmy ich języki, aby nikt nie rozumiał języka drugiego.

Podobnie było w pierwszym rozdziale, kiedy Bóg mówi o tym, że zamierza swojego człowieka.

Teraz to Bóg zrealizował swój plan, pomieszał

I pamiętamy dotychczasowych rozważań za każdym razem, kiedy, czy to był grzech Adama i Ewy, czy Kaina, czy całej ludzkości, Bóg ogłaszał sąd, ale w jakiś sposób okazał też łaskę.

Więc tu tym razem znów Bóg ogłosił sąd, że pomiesza języki i stworzy narody, więc zobaczmy w jaki sposób zamierza teraz okazać swoją łaskę.

Natomiast na początku XII rozdziału czytamy o tym, że Bóg przemawia do Abrama.

Daje mu polecenie, aby wyszedł z domu ojca swego i z ziemi, w której mieszka i poszedł do ziemi, którą on mu wskaże i w zamian za to Bóg obiecuje, że uczyni z niego wielki naród, że będzie mu błogosławił, będzie błogosławił tych, którzy będą Abrama błogosławić, a przeklinać tych, którzy go przeklną i uczyni sławnym jego imię.

Więc po pierwsze Bóg zażądał od Abrama, by zdał się wyłącznie na niego.