Mentionsy

A dzisiaj przeczytamy fragment z Ewangelii Marka, w którym Pan Jezus stanie wobec nieporównywalnie większych wyzwań, nie dotyczących dużo istotniejszych spraw niż utrzymanie ogrodu.

A był w ich synagodze człowiek opamiętany przez ducha nieczystego, który krzyczał, mówiąc, Cóż mamy z Tobą, Jezusie Nazareńskim?

A Jezus zgromił go, mówiąc, Zamilknij i wyjdź z niego.

W imieniu Pana Jezusa Chrystusa modlę się o to.

I zatem bardzo jest prawdopodobne właśnie, że to spisał to, co usłyszał od Piotra o służbie Pana Jezusa.

Piotr trzy tygodnie temu przeczytał i omówił wstęp, czyli rozdziały od 1 do 11, czyli wystąpienie Jana Chrzciciela i chrzest Pana Jezusa.

A potem w następnym akapicie, w następnych krótkich wersetach 12 i 13 Marek opisuje czas próby Pana Jezusa na pustyni i kuszenia przez szatana.

A potem od 14 wersetu Marek stwierdza, że Pan Jezus rozpoczął swoją publiczną działalność na dobre właściwie po tym, kiedy Jan Chrzciciel został uwięziony.

I potem w następnym akapicie od 16 do 20 wersetu czytamy o tym, że Pan Jezus powołał pierwszych uczniów, najpierw Szymona i Andrzeja, którzy byli braćmi i zajmowali się oni rybołówstwem.

Więc powołał Pan Jezus rybaków po to, żeby byli łowcami ludzi.

I Szymon, i Andrzej, i być może nawet Jan już wcześniej spotkali Jezusa, kiedy On był nad Jordanem, po to, żeby Jan Go ochrzcił.

Wobec tego to może tłumaczyć, dlaczego tak bardzo tutaj oni skorzy byli do tego, żeby pójść za Jezusem.

Wszedł Jezus do Kafarnaum.

Służba Jezusa dosyć często krążyła wokół Kafarnaum.

Z tymi czterema uczniami Pan Jezus wszedł do synagogi w Kafarnaum i nauczał.

Jak się potem okaże z reszty Ewangelii Marka, nauczanie było tym głównym zajęciem Jezusa.

I w tym momencie Pan Jezus jeszcze nie dokonał tam żadnego cudu, więc ta moc

Natomiast jak popatrzymy na dalsze fragmenty Ewangelii Marka, w których są przytoczone jakieś mowy Pana Jezusa, to wiemy, że On nauczał

Nie wiemy, czy reagował tak, jak zareagował na słowa Jezusa, jak reagował na naukę uczonych w Piśmie.

Natomiast wiemy na pewno, że demon, który mieszkał w tym człowieku, nie mógł znieść słów Jezusa i dlatego zareagował krzykiem.

A więc po pierwsze, demon słusznie rozpoznał tożsamość Jezusa.

Powiedział, wiem kim jesteś, nazwał go Jezusem z Nazaretu.

No i demony znają świat duchowy, więc wiedzą kim jest Jezus i bały się go.

Co więcej, ten demon, ten duch nieczysty spodziewał się, że Jezus będzie w jakiś sposób jego gnębił, więc Jezus zgromił go, nakazał mu, aby zamiłkł i aby wyszedł z tego człowieka.

Po pierwsze, nie chciał Pan Jezus, żeby ktokolwiek, czy demon, czy jakiś inny człowiek ujawnił Jego tożsamość.

Drugim powodem było to, że Jezus przyszedł związać siły demoniczne i uwolnić tych, którzy byli zniewolnieni przez demona.

Najpierw byli zdumieni nauką Jezusa, że była ona głoszona z autorytetem, że nie podpierał się żadnymi ludzkimi autorytetami.

No więc po wyjściu z synagogi Pan Jezus poszedł razem z Janem i Jakubem do domu Szymona i Andrzeja.

No i Pan Jezus, powiedzieli mu o niej, więc Pan Jezus wziął ją za rękę i opuściła ją gorączka.

Zobaczyli, że Jezus mocą Słowego Słowa wypędził demona.

No i zgromadziło się całe miasto i Pan Jezus

Pan Jezus po takim pracowitym dniu wstał wcześnie rano i poszedł na puste miejsce, aby się modlić.

No i czytamy dalej, że w 36. wersecie, że Szymon i reszta uczniów, być może ktoś jeszcze z uzdrowionych, zaczęli szukać Jezusa.

Chcieli, żeby Jezus został u nich.

No dużo ludzi mógł Jezus uzdrowić, ale nie wszystkich.

I Pan Jezus był świadom tych potrzeb i też nieobojętne mu było cierpienie.

Więc mamy, ten dzisiejszy fragment zaczyna się od nauczania w synagodze w Kafarnaum i od wypędzenia demona w Kafarnaum, a kończy się na tym, że Jezus po całej Galilei chodził, nauczał w synagogach i wypędzał demony.

Więc przeczytaliśmy o tym, że już na samym początku swojej publicznej działalności Pan Jezus stanął wobec wielkich, wielkich potrzeb ludzi doświadczających skutku upadku Adama i Ewy.

A Jezus wiedział dokładnie, co w każdym miejscu się dzieje.

A z drugiej strony to jest tak, jak ktoś jest, kto ma takie możliwości jak Jezus, no to zaraz pojawiają się ludzkie pomysły, jak najlepiej te możliwości zagospodarować.

Tutaj czytamy, że Piotr z innymi miał pomysł, jak zagospodarować możliwości Pana Jezusa.

No, byłoby fajne, ale Jezus by utknął w jednym miejscu, a nie było to jego celem.

Nie było to jego celem i jak będziemy czytali dalej Ewangelię Marka czy inne Ewangelie, wiemy, że ludzie mieli oczekiwania od Jezusa, a już największym oczekiwaniem było oczekiwanie polityczne.

Ale Pan Jezus przyszedł realizować Boży Plan, Plan swojego Ojca, więc nie zamierzał utknąć w jakichś ludzkich agendach, w jakichś ludzkich planach.

W Ewangelii Łukasza w piątym rozdziale dwunastym wersecie w innej sytuacji Łukasz też pisze o tym, że Jezus wcześnie rano wstał i poszedł się modlić.

Uwierzyliśmy w Jezusa i wiemy, jak bardzo zmieniło to nasze serce.

Więc Jezus naprawdę mógł utknąć w różnych ludzkich pomysłach, ale On nie utknął.

Więc jaka lekcja dla nas znajduje się w tym fragmencie, w tym przykładzie Jezusa.

Czyli Pan Jezus sam był zaangażowany w olbrzymią działalność dobroczynną.

Ale to ma być podporządkowane temu, żeby głosić Ewangelię i budować uczniów Pana Jezusa Chrystusa.

Pan Jezus najpewniej codziennie kontaktował się ze swoim Ojcem i omawiał z Nim to, co miał robić i dlatego mógł potem powiedzieć w Ewangelii Jana, że On zawsze czyni to, co się Ojcu podoba.