Mentionsy

Pan Jezus mówi o tym problemie.

Modlimy się o to w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Więc mamy wersety 20 do 21, tutaj narrator pisze o zaniepokojeniu rodziny Pana Jezusa i Marek wraca do tego tematu.

Pod koniec tego fragmentu, począwszy od wersetu 31, czyli to są te okładki, kanapki, a w środku mamy rozmowę Pana Jezusa z uczonymi w piśmie przysłanymi z Jerozolimy na temat tego, jaką mocą wypędza demony.

Więc czytamy teraz, nie ciągle, ale czytamy co jakiś czas fragmenty z Ewangelii Marka, więc warto powiedzieć, że Ewangelia Marka to jest pierwsza spisana relacja o życiu Pana Jezusa.

Dużo podobieństwa i pewne wspólne patrzenie na dzieje Pana Jezusa.

Jesteśmy blisko początku publicznej działalności Pana Jezusa.

Pamiętamy, Piotr mówił o samym chrzcie Jezusa i o Janie Chrzcicielu.

Potem czytaliśmy fragment z pierwszego rozdziału, w którym Pan Jezus już z pierwszymi czterema rybakami powołanymi na uczniów wygłosił kazanie w synagodze w Kafarnaum.

I w trzecim rozdziale czytamy o tym, że popularność Pana Jezusa stała się już tak wielka,

I potem w następnym akapicie od 13 do 19 wersetu trzeciego rozdziału, to jest bardzo ważny fragment, bo tam Pan Jezus

Pierwsza okładka kanapki i tutaj widzimy, że Pan Jezus wrócił do domu i zapewne chodzi tu o dom w Kafarnaum, który mógł być to albo jakiś dom przez niego wynajmowany, ale bardziej prawdopodobne, że to był dom Szymona i Andrzeja, który stanowił jakąś tam tymczasową siedzibę Pana Jezusa, kiedy bywał w Kafarnaum, a Kafarnaum było jakimś takim

Tłum się wciąż wokół niego gromadził i w XXI wersecie czytamy, że krewni Jezusa

O tym, że Jezus otacza taki tłum, że razem z uczniami nawet nie ma czasu zjeść chleb.

Więcej, dowiedzieli się ogólnie o jego działalności, że Pan Jezus prowadzi taką działalność, która staje się znana, ale z drugiej strony budzi niepokój, bo otacza ją go tłumy, naucza te tłumy, uzdrawia, wypędza demony.

Więc być może z tego powodu rodzina przyszła, żeby Jezusa pochwycić.

I nawet czytamy w Ewangelii Jana w 7 rozdziale, że faryzeusze bardzo sobie lekceważyli to, że Jezus pochodził właśnie z Galilei.

Bo działalność Jezusa stała się już na tyle znana, że przywódcy duchowi Izraela postanowili sprawdzić kim On jest.

I w drugim rozdziale, jakbyśmy czytali tak po kolei Ewangelię Marka, to tam są trzy dyskusje Pana Jezusa, krótkie dyskusje z faryzeuszami i już tam w drugim rozdziale pojawia się pewne napięcie między faryzeuszami a Panem Jezusem, a w trzecim rozdziale, na samym początku, w wersetach od 1 do 6, Pan Jezus

Jak by się Jezusa pozbyć?

I teraz czytamy o tym, że przybyła delegacja uczonych w Piśmie z Jerozolimy, ze stolicy i wydali wyrok, werdykt, że Pan Jezus wypędza demony mocą Belzebuba, księcia demonów.

Można się domyślić, że prawdopodobnie jak przybyli do Kafarnaum, to wypytali miejscowych skrybów, czyli tych uczonych w piśmie i faryzeuszy, co oni wiedzą o Jezusie.

No i na podstawie tego wywiadu wydali werdykt, że Jezus wypędza demony mocą Beelzebuba, księcia demonów.

Gdyby chcieli postępować zgodnie z prawem mojżeszowym, z Księgą Powtórzonego Prawa z I rozdziału, wersety 16-17, to powinni zrobić też wywiad z Jezusem.

Ale oni najprawdopodobniej na podstawie samej rozmowy z lokalnymi swoimi kolegami, uczonymi w piśmie, stwierdzili, że Jezus wypędza demony mocą Belzebuba, księcia demonów.

Więc wydali werdykt, bo zauważyli na podstawie tej rozmowy, że Pan Jezus rzeczywiście dokonuje skutecznych egzorcyzmów, bo skutecznie wypędzał demony.

No i Pan Jezus, czytamy o tym w wersecie 23, przywołał delegację uczonych w piśmie albo zwrócił się do nich bezpośrednio.

A Jezus właśnie tych opętanych uzdrawiał.

I to prowadziło do drugiego argumentu Pana Jezusa, który jest w esecie XXVII, że żeby komuś mocnemu odebrać jego własność, to trzeba go związać i unieszkodliwić.

I najwyraźniej Pan Jezus przyszedł

Z tego wynika, że Jezus wypędzał demony mocą nie Belzebuba, księcia demonów, ale mocą Bożą.

Natomiast w liście do Kolosan w 2 rozdziale 15 wersecie czytamy o tym, co apostoł Paweł napisał o dziele Pana Jezusa, że On rozbroił nadziemskie władze i zwierzchności i wystawił je na pokaz, odniósł w nim tryumf nad nimi.

Czyli Pan Jezus rozgromił szatana.

I przy chrzcie, który był opisany dwie strony wcześniej, czy tam jedną stronę wcześniej, Duch Święty zstąpił na Jezusa w fizycznej postaci, jako niby gołębica i głos Ojca z nieba ogłosił, że jest On jego Synem umiłowanym i że Jego mają słuchać uczniowie.

Którzy to widzieli od Ducha Świętego, żeby uwierzyli w Jezusa.

Każde uzdrowienie, każdy skuteczny egzorcyzm były znakami, że Jezus jest Mesjaszem i należy w Niego uwierzyć.

I to wszystko działo się, kiedy Jezus szedł przez życie.

I w wersetach 28-29 Pan Jezus wypowiada bardzo właśnie to poważne ostrzeżenie.

W Nim, to znaczy w Jezusie, mamy odkupienie przez krew Jego.

Gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej i są usprawiedliwieni darmo z łaski Jego przez odkupienie w Chrystusie Jezusie, którego Bóg ustanowił jako ofiarę przepłakalną przez krew Jego, skuteczną przez wiarę.

Nawet bluźnierstwa, ale tym, którzy uwierzyli w Jezusa, bo w Jezusie jest to odpuszczenie grzechów, to krew przelana na krzyżu oczyści ich z wszystkich grzechów, ale to przebaczenie nie obejmuje tych, którzy bluźnili przeciwko Duchowi Świętemu, więc powstaje pytanie, o kogo tu chodzi i odpowiedź znajdujemy w wersecie 30.

Dzieło Ducha Bożego przypisali szatanowi i w ten sposób zamykali siebie na możliwość zbawienia, bo możliwość zbawienia jest w Jezusie.

Duch Święty przekonuje o tym, że zbawienie jest w Jezusie.

Mawelek wraca tutaj do krewnych Pana Jezusa i teraz Ewangelista pisze co to są za krewni.

Otóż to są matka i bracia i nawet siostry Pana Jezusa.

Więc wiemy z Ewangelii Mateusza z 13 rozdziału w wersecie 55, tam czytamy o rodzinie Jezusa, że jego matka miała na imię Maria, to wszyscy wiemy, prawda, ale że bracia to Jakub, Józef, Szymon i Juda.

Czy to byli biologiczni bracia Jezusa?

Niektórzy uważają, że to mogli być kuzyni, dlatego że słowo Adelphos oznacza zarówno brata, jak i kuzyna, ale mogli to być po prostu synowie Józefa i Marii po tym, jak już się urodził Jezus, Józef i Maria mogli mieć jeszcze więcej dzieci.

No i w tym sporze ja stoję po stronie reformatorów, czyli uważam, że to byli przyrodni bracia Pana Jezusa, czyli z Marii, ale z ojca Józefa.

No więc albo można się próbować wepchnąć, ale jak jest duży tłum, to bardzo ciężko się wepchnąć, więc pomyśleli sobie, a może poślemy po Jezusa.

No i posłali kogoś, no i ten ktoś tam przecisnął się z wiadomością, że matka i bracia przyszli do Pana Jezusa i wtedy Pan Jezus akurat siedział wśród słuchaczy i uczniów.

Więc mamy taką sytuację, że Maria wiedziała w jaki sposób Jezus został poczęty.

Być może uległa pogłosce, że jej syn oszalał, albo mogła ulec presji też synów, bo w Ewangelii Jana w siódmym rozdziale, w piątym wersecie czytamy o tym, że bracia Jezusa w Niego nie wierzyli.

A więc blisko początku swojej służy Pan Jezus musiał zmierzyć się z niechęcią i wrogością faryzeuszy i skrybów z Galilei, odrzuceniem przez uczonych w piśmie z Jerozolimy oraz z niewiarą ze strony braci i boć może niezrozumień ze strony swojej matki.

Ale byli uczniowie i tłumosłuchacze i ci ludzie w tym momencie stali się znacznie bliżsi Jezusowi.

I oni stali się nie tylko prawdziwą, duchową rodziną Jezusa, ale też zalążkiem

Ale Pan Bóg nie skończył jeszcze działać wśród krewnych Pana Jezusa.

Ci wszyscy trwali jednomyślnie w modlitwie wraz z niewiastami i z Matką Jezusa i z braćmi Jego.

Więc po zmartwychwstaniu mamy taki obraz, że Matka i bracia Jezusa są w gronie tych 120, którzy czekają w Jerozolimie na zesłanie Ducha Świętego.

Czyli rodzina Jezusa nawróciła się.

Niezrozumienie i niewiara mogą zmienić się w zrozumienie i wiarę, jeżeli Bóg ożywi serca ludzkie, jeżeli dana osoba przyjmie przekonujące dzieło Ducha Świętego i zwróci się z wiarą do Jezusa, by przebaczył jej grzechy.

Więc najwyraźniej rodzina Jezusa zwróciła się do Boga po przebaczenie grzechów właśnie w Jezusie.

No więc część z nich zapewne zasiadała w Radzie Najwyższej i ta rada wydała wyrok śmierci na Jezusa.

Też uczeni w Piśmie z Jerozolimy właśnie bluźnili Panu Jezusowi, gdy umierał na krzyżu.

I po zmartwychwstaniu i w niepowstąpieniu Pana Jezusa właśnie wielu uczonych w Piśmie było w tym gronie, którzy zabraniali Jezusowi i uczniom Jezusa głosić Ewangelię.

Zamiast uwierzyć w to zmartwychwstanie i pójść za Jezusem, usiłowali groźbą i przemocą uciszyć Jego uczniów.

Przeciwko temu wyparciu tego, co Duch Święty pokazywał wyraźnie, że Jezus jest Mesjaszem.

Więc po pierwsze, jeżeli poszliśmy za Jezusem, to może okazać się, że doświadczymy oddalania się naszych bliskich, ich niezrozumienia i być może nawet smutku z powodu niewiary niektórych z nich, ale w tej historii mamy podwójną pociechę, podwójne pocieszenie.

Czyli tych, którzy wierzą, tych, którzy idą za Jezusem.

Nie chodzi tu o jakieś nieopatrzne, bez zastawienia powiedziane słowo, tak jak ten student czy tam maturzysta, który tam do mnie pisał, ale o uporczywe odrzucanie dzieła Ducha Świętego, działania Ducha Świętego, które przekonuje nas o tym, że Jezus jest Mesjaszem.

Więc to jest takie uporczywe trwanie w zaprzeczeniu tego, co Duch Święty przekonuje o Jezusie.

Natomiast jeżeli zetniemy się z kimś, kto powiedział coś głupiego i czego żałuje i boi się potępienia, to możemy mu po prostu głosić Ewangelię i zachęcić do wyrażenia wiary w Jezusa Chrystusa i na pewno w Chrystusie doświadczy przebaczenia grzechów, bo w Nim jest odpuszczenie grzechów i przez Niego Bóg okazuje swoją łaskę.