Mentionsy

I mamy tutaj 49 opowiadań Ernesta Hemingwaya i Słońce też wschodzi oraz Tortilla Flat Steinbecka.

I w ósmej klasie dostałem jako prezent na koniec szkoły te 49 opowiadań Hemingwaya.

Ja mam kurczę taki najbardziej wyrazisty obraz wojny opisany przez Hemingwaya.

Siedzi ten stary człowiek i on usiadł na kamieniu, bo się zmęczył, po prostu jest stary i słaby i rozmawia z Hemingwayem i mówi, czy z tym autorem, z Hemingwayem i dzieli się z nim swoimi wątpliwościami i lękami, bo wyszedł z tej wsi sam i zostawił tam kozę, gołębie i kota.

Zresztą materiał Hemingwaya, który Pan włączył do antologii wojennej, jeśli dobrze pamiętam, on się zaczyna od ewakuacji cywilów i Hemingway tam pisze, że to się zaczęło jak każda wojna, od mas ludzi, którzy po prostu idą i próbują znaleźć ucieczkę.

Tak, bo to jest następny właśnie, po Hemingwaya sięgnąłem też, no wiedziałem, że on jest korespondentem wojennym, ale był korespondentem w ogóle i jego opowieści z wojny grecko-tureckiej z początku XX stulecia,

A Hemingway z tej Smyrny bodajże pisze, rozmawia z właścicielką jakiegoś szynku, przez który przechodzą te masy ludzkie.

Jak się zaczął Hemingway, to przyznałem go całego.

Czytając Hemingwaya wpadłem dosyć szybko na Słońce też wschodzi.

I taka opowieść, bo jednak u tego Hemingwaya to było, jak dobro, to ono było już tak szlachetne, tak wielkie, że po prostu nigdy się by nie sięgnęło.

I cofając się jeszcze do poprzednich wątków, to także Steinbeck i Hemingway wracają.

To też polecamy państwu Hemingwaya, co jego przypomina wydawnictwo Morginesy.

To są tak samo ich książki, jak Hemingwayów, Steinbecków.

Dla mnie Hemingway pracuje zawsze w duecie z Bronisławem Zielińskim.

Być może jest to siła przyzwyczajenia, ale jakoś nie przemawia do mnie Hemingway w innym tłumaczeniu, tylko Bronisława Zielińskiego.