Mentionsy

I przechodzimy do bohaterki naszego wieczoru.

Trochę to było też wzorowane na tym strajku, zresztą moja bohaterka o tym opowiada, jak próbowała się, próbowała się właśnie, no, sprowadzić jakieś Islandki, które miały opowiedzieć Szwajcarkom, jak się właściwie strajkuje, bo Szwajcarki nie wiedziały, jak się strajkuje, bo te strajki do tej pory były tylko albo bardzo kantonalne, tak?

Ja na przykład mam jedną taką bohaterkę, która powiedziała mi...

Odchodząc na chwilę od samego clou książki chciałam Cię zapytać o pracę nad nią, bo rozmawiasz tutaj z wieloma kobietami, z bohaterkami i w którymś momencie pojawia się takie zdanie, że one są już, nie wiem czy ono się odnosiło do współczesności czy do przyszłości, ale są trochę zmęczone tą etykietką, którą ma Szwajcaria właśnie takiego ze ścianka Europy, jeżeli chodzi o prawa kobiet.

I chciałam Cię zapytać, jak Ci się rozmawiało z bohaterkami?

Kiedy zaczęła się moja bohaterka?

Ja też nie wiedziałam, jak te bohaterki się będą zachowywać, czy właśnie będzie mi łatwo.

A czy spotkałaś się z jakąś bohaterką?

I na przykład jedna była taka ciekawa bohaterka, ja w sumie nie traktuję jej jako osobnej bohaterki w tej książce, ale gdzieś tam kilka zdań z niej się pojawia.

No i tak, to było to, ale tak jak mówię, to była taka bohaterka, która była zbyt może...

Że ja nie mogę oczekiwać tego, że moje bohaterki będą myślały tak jak ja.

I nawet jedna moja bohaterka powiedziała mi, że ona, funkcjonując przez większość swojej młodości z takim prawem opresyjnym wobec kobiet, świadomie zrezygnowała z małżeństwa i z rodziny.

Właściwie większość kobiet, które są moimi bohaterkami, to były po prostu kobiety, do których docierałam poprzez znajomości, albo pisałam po prostu na jakichś grupach internetowych dotyczących na przykład macierzyństwa, albo szukałam ich w jakichś organizacjach takich aktywistycznych, które na przykład walczyły o prawa matek, więc bardzo różnie, a czasami zupełnie przypadkowo.

To były bardzo długie, chociaż nie zawsze, bo na przykład miałam takie bohaterki, że to były bardzo krótkie spotkania, takie wręcz przelotne, a ja miałam taką ogromną potrzebę przelania tej historii później na papier.

No jedna z moich bohaterk powiedziała, moja praca się zupełnie nie opłaca naszej rodzinie, ale daje szczęśliwą Johannę, tak?

Na przykład jedna moja bohaterka, która pracuje w HR-ach, właśnie mówiła, że to jest problem, że to jest właśnie ten szklany sufit, że my pracując na część etatu nie jesteśmy w stanie zostać menedżerkami czy dyrektorkami, ponieważ no oczekuje się właśnie od menedżerów i dyrektorów i dyrektorek, że będą zawsze dostępni.