Mentionsy

Są dobrze wykształceni, znają języki, bywali za granicą, dobrze im się żyje, mają dobrą pracę i pewnie przed 7 października nie pomyśleliby nawet, żeby głosować na Likud czy na Netanyahu.

Jest to w dużej mierze zasługa Binjamina Netanyahu.

Rząd Benjamina Netanyahu jest wyjątkowo niepopularny, jest krytykowany za bardzo wiele rzeczy, nie tylko tych związanych z wojną, która według Izraelczyków trwała za długo, doprowadziła do wielu krzywd na tym polu izraelskim, bo Palestyńczycy nieszczególnie ich obchodzą, ale na przykład do całkowitego wymęczenia żołnierzy i tym podobne.

Pokolenie Izraelczyków, młodzi ludzie w Izraelu właściwie nie znają innego premiera niż premiera Netanyahu.

Bo przecież dopiero co, jeszcze zanim Netanyahu doszedł do władzy, jedna z arabskich partii w Izraelu była członkiem koalicji rządzącej, czyli nawet na takim poziomie byli w stanie współrządzić z Izraelem de facto.

Kiedy wymieniasz i opisujesz grupy protestujące przeciwko polityce Biniamina Netanyahu, to one w zasadzie są w dużym stopniu stereotypowe.

Ehud Olmert, czyli premier wywodzący się z partii Beniamina Netanyahu z Likudu, który...

A może nawet najmocniej ze wszystkich się wypowiada na temat, porównując działania Netanyahu wręcz do działań Trzeciej Rzeszy, czyli łamiąc tabu, które w Izraelu jest w zasadzie największym tabu z istniejących.

On tłumaczy mi to tym, że to jest człowiek, który walczył całe swoje życie z palestyńczykami i on się tego nie wstydzi i nie żałuje, bo ja się pytałam, czy żałuje w jakiś sposób swojej polityki i powiedziałam mu, że według mnie trochę przyczynił się do tego, jak dzisiaj postępuje Benjamin Netanyahu.

No bo to jednak za jego rządów doszło do nałożenia blokady strefy gazy, która według mnie jest źródłem wielu problemów, a następnie Netanyahu mógł to pogłębiać.

Skoro o władzy, to po co to Netanyahu?

Po co to Netanyahu?

Nie zgadzam się do końca z narracją, że Netanyahu robi to tylko po to, żeby utrzymać się u władzy.

Natomiast tak, Netanyahu jest politykiem, który...

No i ta tragedia wydarzyła się pod rządami Netanyahu.

Netanyahu próbuje w ten sposób zrehabilitować swój wizerunek.

Ta wojna miała być taką wojną zwycięską, która miała pokazać Izraelczykom, że Netanyahu potrafi coś zrobić, potrafi popchnąć sprawy do przodu.

Bardzo, że tak powiem, odważny ruch ze strony Netanyahu, szczególnie, że zdecydował się na to bez zgody czy jakiegoś takiego bardzo klarownego poparcia Amerykanów, którzy finalnie dołączyli do tej wojny, ale na początku jej nie chcieli.

To też miało pokazać Izraelczykom, że dobra, to jest nasz Mr. Security, tak jak Netanyahu lubił się nazywać i on jednak nas wyprowadzi naprzód.

Jest też biała legenda Netanyahu, która mówi, że on nie ma innego wyjścia, bo jest zakładnikiem skrajnie prawicowych koalicjantów w ramach swojego rządu.

To znaczy w tej chwili Netanyahu, ty wspominałeś wcześniej o tym, że partia arabska była w rządzie izraelskim.

To był taki krótki moment, kiedy opozycji udało się obalić na niewiele ponad rok Netanyahu.

I w momencie, kiedy Netanyahu doprowadził znowu do przedterminowych wyborów,

W każdym razie Skrajna Prawica stała się tą jedyną grupą polityczną, która była skłonna współpracować jeszcze z Netanyahu.

Więc oni tak, mogli szachować Netanyahu na różne strony, wychodzić z koalicji rządowej, kiedy to było potrzebne, aczkolwiek wtedy, kiedy Ben-Gwir z tej koalicji wyszedł, to to było tylko takie oczko puszczone do Netanyahu, bo on jeszcze tę większość wtedy utrzymał dzięki drugiej skrajnie prawicowej partii, partii Smotricha.

Netanyahu myślał o Jordanii albo Egipcie.

W historii Izraela był pochodzący z Polski mężczyzna, ale znam też takich ludzi, którzy z naszego regionu pochodzą, którzy są bardzo zapalonymi zwolennikami rządu Netanyahu, bo w pewnym momencie ta grupa weszła w jakąś tam koalicję z Bibi i popierają to, co się dzieje.