Mentionsy

Dzisiaj gościnią podcastu o diecie bezglutenowej jest Marta Podgórska z Irlandii, mama Natalki, która ma celiakię i jeździ na kolonie z Bezglutenową Mamą od wielu lat.

Ale Marta sama również ma celiakię, miała bardzo nietypowe objawy.

No pewnie większej rzeczy dla Natalki, nie dla siebie, bo jak każda bezglutenowa mama, nawet jak sama ma celiakię, no to każda mama myśli przede wszystkim o dziecku, więc pewnie są tam głównie rzeczy dla Natalki.

No i w momencie, kiedy przylatujemy do takiego hotelu, pierwsza rzecz w recepcji od razu mówimy, że czy jest na pewno dostępna dieta bezglutenowa, bo mamy celiakię.

Gdy idziemy na stołówkę, to jeszcze raz pytam się osoby obsługującej, czy na pewno są produkty dla osób, które mają celiakię.

Jak dowiedziałaś się, że masz celiakię w wieku 20 ponad lat?

I w momencie telefonu, który nastąpił we wrześniu 2021 roku od mojej lekarki, zadzwoniła do mnie i zaczęła tak, Marta, ja Cię przepraszam, Ty nie masz depresji, Ty masz celiakię.

Poszłam do dietetyka, bo od razu mając zdiagnozowaną celiakię, okazuje się, że tutaj w Irlandii przypisują dietetyka, który zaczyna prowadzić jakby daną osobę.

No i potwierdziło się to, że tak jak i ja Natalka ma celiakię.

Natalka miała 6 lat, gdy zdiagnozowaliście u niej celiakię.

Nie chciała ode mnie wtedy żadnego listu, że Natalka ma Celiakię i jakby współpracowała.

Natalka jest jedynym dzieckiem, który ma celiakię.

Stowarzyszenie, tutaj właśnie nasze irlandzkie, wywalczyło to, że osoby, które są ściśle na diecie bezglutenowej bądź mają celiakię, muszą mieć w szkołach dla dzieci serwowane jedzenie też bezglutenowe.

Związało to się z tym, że szkoła ode mnie poprosiła wtedy o list od lekarza stwierdzający, że Natalka ma celiakię i ten list został wysłany do firmy cateringowej, która przywozi jedzenie do szkoły.

Zatem samo posiadanie genu pokazuje tylko pewną predyspozycję i absolutnie nie rozwiązuje nam tematu, bo zdarza się też, że ktoś nie ma genu, a ma celiakię.

A ja jeszcze chciałam tak na zakończenie Marta zapytać, czy masz swoje spostrzeżenia, czy jeśli dziecko ma celiakię i jednocześnie mama albo tata jest chory, czy to jest dla dziecka łatwiejsze?

Z racji tego, że rówieśnicy będą jedli gluten, że ona będzie umiała jakby poukładać sobie w głowie i powiedzieć, że nie, ona zostaje przy swoim, czyli ona ma tą celiakię i ona je jedzenie bezglutenowe, bo do tego dąży, żeby wiedziała, że ona nie jest inna, że ona jest równie dobra jak każdy jej rówieśnik w szkole czy na zajęciach.