Mentionsy

Jakub Filip Romanowski, student dziennikarstwa na UW.

Natomiast absolutnie uważam, że to jest niedopuszczalne, żeby wprowadzać ludzi w taki stan, jak tutaj się okazuje, że

Ale jakby ja podeszłam do tego z takim nastawieniem, że jednak nie uwierzyłam w to aż tak, więc było to dla mnie dość pozytywne, ale na szczęście nigdy nie widziałam żadnego strasznego filmu.

One nie miały trafić do szkoły, to zbieg różnych okoliczności sprawił, że takie lekcje się odbywały, ale ten jeden z twórców pytany już o to po fakcie, kiedy już znał historię poli, sam przyznał, że uważa, że te filmy już dzisiaj to powinny mieć oznaczenie co najmniej 16+.

Nas w Uniwersytecie Stanforda, całe laboratorium, gdzie on prowadzi badania i testuje, jak na przykład on uważa, że wirtualna rzeczywistość jest też narzędziem empatii, że my możemy w wirtualnej rzeczywistości doświadczyć czegoś, czego nie jesteśmy w stanie doświadczyć.

Miał okazję tego doświadczyć, że wchodzi do autobusu, a to się tak często zdarza, że ludzie się odsuwają, albo że ludzie krzyczą na niego, albo go popychają, albo go wyganiają z jakiegoś sklepu.

Nie chcę już tutaj przesadzać, ale myślę, że dla niektórych bardzo często tego typu informacje mogą pogłębiać jakieś ich problemy, jakieś stany i w ogóle brak wiary w życie, w ogóle nawet ich własne, więc to też trzeba z tym uważać.

Panie doktorze, słuszna uwaga.

Cieszę się z tego głosu, bo też uważam, że taka technologia, wracając nawet do tej metafory noża i krojenia, że taka technologia w rękach tych, którzy będą chcieli stworzyć jakieś systemy antydemokratyczne, jakąś ideologię nam wkładać do głów,

Trudne do uwierzenia, że to jest wykreowana rzeczywistość.

I to już nie jest żart, że nawet niektórzy odczuwają jakieś głębsze więzi i potrzebują terapeuty.