Mentionsy

Jak i jeżeli ktoś się bawi w taką chronologiczną układankę sagi azjatyckiej, po Szogunie czyta Taj-Pana i się pewnie zastanawia, tak samo jak my się zastanawiamy po Królu Szczurów, dlaczego to jest do cholery saga azjatycka?

To jest książka wydana w 1966 roku, czyli kilka lat po... On dość długo pisał tego Taj-Pana, dlatego że on był przekonany, że to jest próba drugiej książki, że Król Szczurów mu się udał, wystrzelił się też z tą ekranizacją, dzięki której miał środki finansowe na życie jako pisarz.

Jeżeli Król Szczurów zyskiwał na tym wielogłosie postaci, na tym, że mieliśmy wiele historii, to był obóz, to było miejsce, gdzie te historie dramatyczne z przeszłości rzeczywiście miały znaczenie.

To jest na pewno gość, który znowu, wracamy do Króla Szczurów, to jest ta postać Króla Szczurów, to jest król.

Myślałem, że sobie wrócę do Króla Szczurów kiedyś i myślę, a to może tą całą sagę i właśnie tego Tai-Pana później.

A przecież ja w Polsce, jeśli w ogóle słyszymy nazwisko Clavella, to tylko Król Szczurów i Shogun.

Król Szczurówkowszym słyszałem.

Jak sobie to konfrontuję z Królem Szczurów, który ma swoje elementy takiego czytadła, dużo ma tych elementów przygodowych, mówiliśmy o nich.

Ale jeśli ktoś na przykład chciałby znać jakieś te klasyki tego Clavella, że tak powiem, no to z tych trzech, które ja znam, no to dużo bardziej bym polecił właśnie Szoguna czy Króla Szczurów, mimo wszystko.

Mimo tego, że Król Szczurów był pierwszy, ale jest krótszy.

Razem ją obejrzymy i będziemy się pewnie świetnie bawić i nagramy w związku z tym odcinek, żeby było tak samo jak przy Król Szczurów.

Więc jeżeli coś tam o Królu Szczurów, o Tai-Panie, o Siogunie, to wbijajcie i piszcie.