Mentionsy

Ale apostołowie byli osobami, które były odpowiedzialne za to, żeby przekazywać to, co Jezus nauczał dalej.

Kościół nie powstał sam dla siebie, żeby istnieć w tym małym gronie w Jerozolimie, ale od początku Jezus mówił, że będziecie posłani na cały świat z tą dobrą nowiną.

Zresztą w Dziejach Apostolskich na początku czytamy, że Jezus zaczął czynić, a także czego zaczął uczyć.

Więc Łukasz już sugeruje na samym początku, że Jezus coś zaczął.

Jezus coś rozpoczął.

Na samym początku mówił o tym, jak Jezus został wzięty do nieba, jak zamyka się pewien etap w Ewangelii Łukasza i zaczyna się coś nowego, nowa historia.

Mężowie Izraelici, posłuchajcie tych słów Jezusa z Nazaretu, męża wskazanego wam przez Boga w dziełach, mocy, cudach i znakach, których Bóg dokonał przez Niego pośród was, jak sami wiecie.

Wówczas widząc, powiedział o zmartwychwstaniu Chrystusa, że ani nie pozostanie on w Hadesie, ani jego ciało nie zobaczy rozkładu, to tego to Jezusa wzbudził Bóg, czego my wszyscy jesteśmy świadkami.

Z pewnością więc niech wie cały dom Izraela, że i Panem i Chrystusem uczynił go Bóg, tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście.

Nadszedł z jednej strony czas łaski, kiedy jest dostępne zbawienie, o czym Jezus też mówi.

To jest interesujące, że Ewangelia o Jezusie zawsze zapowiada z jednej strony zbawienie, a z drugiej strony sąd.

To jest ważne, bo to jest część tego, co zostało przepowiedziane o Chrystusie i co Jezus faktycznie przyniósł.

że ukrzyżowanego przez nich Jezusa Bóg uczynił Panem i Mesjaszem.

Z pewnością niech wie i cały dom Izraela, że i Panem i Mesjaszem uczynił go Bóg, tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście.

Jezus nie działał ze swojego nadania, ale od samego początku, kiedy czynił te cuda, o czym teraz też się uczyły dzieci, kiedy chodził wśród ludzi, kiedy uzdrawiał, pokazywał swoją moc, od początku do końca pokazywał, że to Bóg objawia się w nim w całej pełni.

Czyli wciąż mam akcent na to, że zmartwychwstanie jest dowodem tego, że Jezus jest tym zapowiedzianym w Starym Testamencie królem i panem.

Druga rzecz, która udowadnia to, że Jezus właśnie jest tym władcą ustanowionym przez Boga i że ta dobra nowina Jego faktycznie dotyczy, jest fakt wniebowstąpienia.

Czytamy o wniebowstąpieniu Jezusa.

To święto, w którym Jezus zostaje wzięty do nieba, również ma pewne znaczenie, które nam umyka.

Jezus nie jest władcą dlatego, bo my Go władcą czynimy.

Czasami się mówi, uczyń Jezusa Panem swojego życia.

Uznając to, poddając się pod Jego władzę, faktycznie czynimy Go Panem, ale Jezus jest już Panem tu i teraz, zgodnie z tą Ewangelią, bez znaczenia na to, jaki my mamy stosunek do Niego.

Dlatego Teofila to było utwierdzenie w tym, co uwierzył i za czym poszedł, w jakiego Jezusa uwierzył.

Później przychodzili różni nauczyciele, którzy chcieli z Jezusa zrobić jakiegoś wielkiego mędrca, uczonego, kogoś kto pokazał jakąś tajemną wiedzę.

Jezus jest Panem.

I to jest ciekawe, że tak naprawdę na tego Jezusa Zmartwychwstałego Pana to my się musimy nawrócić.

Jeżeli Jezus jest Panem, to to jest też wyzwanie do bycia Jego poddanym.

o tym, że Jezus panuje tu i teraz.

Jezus wszedł w każdy mrok naszej egzystencji.

Wzywa do zaufania Jezusowi jako Panu.

Czasami mówimy jako takie hasło, że ja ufam Jezusowi.

Tego Jezusa, którego Wy ukrzyżowaliście.