Mentionsy

Pola nazwała swojego smoka Blask, a Olek swojego Szmaragd.

Zauważył Olek, patrząc jak Szmaragd zionie małym płomieniem w powietrze.

Blask to mistrzyni magii światła, a Szmaragd to strażnik natury.

Pola i Olek, z Blaskiem i Szmaragdem u boku, podążali w stronę polany, gdzie, jak powiedział przewodnik, zaczynał się smoczy trening.

Odpowiedział Olek uśmiechając się do Szmaragda, który właśnie odskoczył na bok omijając kamień z niezwykłą zwinnością.

Blask i Szmaragd stanęły obok swoich opiekunów, jakby zrozumiały, że to coś ważnego.

Tymczasem Olek stanął z Szmaragdem na innej części areny, gdzie znajdował się mały ogród pełen roślin i kamieni.

– Szmaragd to strażnik natury.

Olek pogłaskał Szmaragda.

Szmaragd skupił się, a ziemia wokół zaczęła lekko drżeć.

Jesteś niesamowity, Szmaragd!

Blask miał oświetlić odpowiednie symbole na ścianie, a Szmaragd musiał użyć roślin, by przesunąć ciężki kamień.

Po intensywnym treningu Pola i Olek razem z Blaskiem i Szmaragdem dotarli na wielką otwartą arenę.

Czas pokazać na co nas stać, dodał Olek spoglądając na Szmaragda, który rozprostowywał swoje skrzydła.

— Twoja kolej Szmaragd!

Szmaragd, który był szybki i zwinny, z łatwością przeskakiwał przez ruchome belki, a jego długie, ogoniaste ruchy pomagały w zachowaniu równowagi.

Olek i Szmaragd pracowali razem, dając sobie znaki i pokonując każdy zakręt.

Szmaragd w tym czasie użył swoich pnączy, aby podnieść ciężką dźwignię ukrytą w ziemi.

Dobra robota, Szmaragd!

Blask i Szmaragd pracowali razem, pomagając sobie nawzajem unikać niebezpieczeństw.

I to dopiero początek, dodał Olek, patrząc na Szmaragda, który wydawał się gotowy na więcej.

Blask i szmaragd łagodnie pomrukiwały, wygrzewając się w promieniach słońca.

Blask i Szmaragd też.

Szmaragd zaryczał cicho, machając skrzydłami.

Blask oświetlał drogę, pomagając im unikać pułapek, a Szmaragd używał swoich pnączy, by tworzyć mosty tam, gdzie ścieżka była zbyt niebezpieczna.