Mentionsy

Pola i Olek byli już przyzwyczajeni do niezwykłych przygód.

– zapytała Pola, poprawiając kaptur swojej różowej bluzy.

Pola miała już pewien pomysł.

Pola i Olek szybko stworzyli swoje postacie.

Pola wybrała różowego ludzika z kapturem, a Olek zielonego z czapką.

Pola i Olek poczuli, jak ich ciała robią się lekkie, jakby tracili grunt pod nogami.

– krzyknęła Pola, ściskając rękę Olka.

Pola i Olek poczuli, jak lecą w dół, zupełnie jakby ktoś wyrzucił ich z samolotu.

– Olek, moje ręce są okrągłe – zawołała Pola, próbując poruszyć dłońmi.

Pola nadal miała swoją różową bluzę z kapturem, a Olek swoją zieloną, ale wszystko wyglądało bardziej kreskówkowo i kolorowo.

Pola spojrzała przed siebie.

Tymczasem Pola skoczyła ostrożnie na drugą platformę, potem na trzecią i...

Zapytała pola.

Pola i Olek stali na krawędzi wielkiej przepaści, patrząc na rwącą rzekę poniżej.

Okej, to wygląda jak w dżungli z filmów, powiedziała Pola przyglądając się Lianom.

Zawołała Pola.

– O nie, Pola, spadam!

Pola nie zastanawiała się długo.

Pola szybko podniosła się na nogi, a Olek przewrócił się na plecy dysząc ciężko.

I świetne, zaśmiała się Pola pomagając mu wstać.

Pola i Olek spojrzeli przed siebie.

– dodała Pola, poprawiając kaptur swojej różowej bluzy.

Pola skinęła głową i oboje ruszyli.

Pola skoczyła w ostatniej chwili i złapała równowagę.

Pola złapała się za głowę.

– Wow, Pola, jesteś mistrzynią ratunków!

Pola skoczyła pierwsza, potem Olek.

– wskazała Pola.

Pola i Olek stanęli u podnóża ogromnego wzgórza, na którego szczycie unosiła się złota korona zwycięzcy.

– zawołała Pola.

Tymczasem Pola czekała na odpowiedni moment i przebiegła przez młoty bezpiecznie.

Pola skoczyła na pierwszą, potem na drugą, ale trzecia odbiła ją w złym kierunku.

Pola wybrała pierwszą bramę, ale w ostatniej sekundzie zatrzasnęła się tuż przed nią.

– krzyknęła Pola.

Wziął głęboki oddech, poczekał, aż Pola dobiegła do niego i… – Razem skaczemy po koronę!

To wygląda jak wtedy, gdy zostaliśmy wciągnięci do gry, zauważyła Pola.

– zapytała Pola, patrząc na brata.

Pola podniosła figurkę i spojrzała na brata z szeroko otwartymi oczami.

Pola i Olek wpatrywali się w złotą figurkę korony, która leżała na ich biurku.

Pola uniosła figurkę do światła, a jej złota powierzchnia zalśniła jak prawdziwy skarb.

Pola spojrzała na niego z uniesioną brwią.

Pola przez chwilę się zastanawiała.

Ale skoro to działa w ten sposób, Pola spojrzała na brata z uśmiechem, to może następnym razem trafimy na inną mapę.

Albo ślizgawka na Icy Heights, dodała Pola.