Mentionsy

Pola i Olek w Świecie Minecraft.

Pola i Olek od samego rana byli niesamowicie podekscytowani.

Zapytała Pola, zapinając swoją różową bluzę z kapturem.

— zawołała Pola, wskazując na kolorowe billboardy.

Olek trzymał w ręce kubek coli, a Pola ściskała pudełko popcornu.

– szepnęła Pola, ściskając brata za rękaw.

I tym razem Pola i Olek wiedzieli, że to nie będzie zwykła wyprawa.

Gdy tylko Pola i Olek wylądowali na miękkiej, pikselowej trawie, rozejrzeli się wokół z szeroko otwartymi oczami.

One świecą, zauważyła Pola.

Pola przekrzywiła głowę i przyjrzała się uważniej.

Ale my tylko przyszliśmy na film – dodała Pola niepewnie.

– Chodźmy – powiedziała Pola, chowając bilet do kieszeni bluzy.

Pola i Olek biegli przez pikselowy las, a ich kompasy delikatnie migotały ciepłym światłem, wskazując drogę.

– Musimy znaleźć to specjalne drzewo, o którym mówił Blokcio – przypomniała Pola, ściskając bilet w kieszeni.

Zawołała Pola, podbiegając bliżej.

Pola uniosła brwi.

Pola chwyciła brata za rękę.

To zupełnie nowa kraina, zachwyciła się Pola, patrząc na niesamowity krajobraz.

Musimy zdobyć pierwszy kryształ, powiedział Olek zaciskając pięść, i wrócić do kina zanim będzie za późno, dodała Pola z lekkim uśmiechem.

Pola i Olek stanęli na szczycie niewielkiego wzgórza, z którego rozciągał się widok na całą dolinę.

Kwadratowe promienie barwiły świat na pomarańczowo, a Pola poczuła znajome uczucie niepokoju.

Olek ścinał drzewa, a Pola zbierała ziemię i wełnę ze spokojnie pasących się owiec.

Ale ja chcę, żeby miał okna, zaśmiała się Pola, ustawiając klocki drewna.

— krzyknęła Pola przyciskając się do ściany.

Siedząc na drewnianej podłodze, Pola wyjęła swój bilet.

W sercu tej pikselowej rzeczywistości Pola i Olek czuli się jak prawdziwi odkrywcy.

Pola przytuliła kolana do piersi i uśmiechnęła się lekko.

Pierwsze promienie kwadratowego słońca zaczęły rozpraszać ciemność, gdy Pola i Olek ostrożnie wyjrzeli przez małe okienko swojego domku.

Przetrwaliśmy noc, powiedziała Pola z uśmiechem ulgi.

Po kilku godzinach marszu zatrzymali się na niewiekiej polanie, żeby odpocząć.

Na środku polany stała postać.

— szepnęła Pola.

— Pola i Olek, wiem, dokąd zmierzacie.

Pola natychmiast wybrała skrzydła.

Mruknęła Pola, zakładając skrzydła na plecy.

Pola i Olek ruszyli wyznaczoną przez czerwone pochodnie ścieżką.

— zawołała Pola, wskazując na niewielką platformę zawieszoną między skałami.

Pola spojrzała na swoje nowe skrzydła Elytra.

Pola cofnęła się kilka kroków, wzięła głęboki oddech i ruszyła biegiem naprzód.

zawołała Pola, chwytając kryształ w obie ręce.

Pola spojrzała na brata, a potem na skrzydła.

– Skacz, Pola!

Pola rozłożyła skrzydła i z całej siły odbiła się od platformy.

Dalej, Pola, jeszcze trochę.

W ostatniej chwili Pola chwyciła się jego dłoni, a Olek pociągnął ją na bezpieczne miejsce.

Jeszcze dwa dodała Pola, patrząc na mapę, gdzie właśnie rozbłysła nowa trasa prowadząca ku kolejnemu wyzwaniu.

Z kryształem bezpiecznie schowanym w plecaku, Pola i Olek ruszyli w dalszą drogę.

Zapytała Pola.

— krzyknęła Pola, wiosłując z całych sił.

To znak, powiedziała Pola.

Pola i Olek spojrzeli na siebie z uśmiechami pełnymi tajemnicy.

To była najlepsza premiera w historii, szepnęła Pola.