Mentionsy

Tosia i omdlenie w szkole.

Tosia obudziła się z uczuciem, jakby jej głowa była z waty.

Tosiu, wszystko w porządku?

Tosia od razu się ożywiła.

Tosiu, wiem, że to dla ciebie ważne, ale jeśli źle się czujesz, powinnaś odpocząć.

— Hej, Tosia, wszystko gotowe na prezentację?

Tosia pokręciła głową.

Dzwonek na lekcję rozbrzmiał donośnie, ale dla Tosi brzmiał jak zza szyby.

My, odezwała się Zuzia z entuzjazmem, patrząc na Tosię.

Tosia powoli wstała z krzesła, czując, że nogi ma jak z waty.

– Tosiu, wszystko w porządku?

Tosia osunęła się na podłogę jak marionetka, której ktoś przeciął sznurki.

Tosia!

Podbiegł do Tosi, sprawdzając czy oddycha.

Z twarzy Tosi powoli schodził rumieniec.

Tosia leżała na boku, jej plecak zsunął się z krzesła, a kartka z prezentacji zatrzymała się tuż obok jej dłoni.

Uklękła przy Tosi, sprawdziła puls i zmierzyła temperaturę dotykiem dłoni.

Z pomocą nauczycielki i Kuby ułożyli Tosię na małym wózku z kocem.

Choć Tosia została już zabrana do gabinetu pielęgniarki, emocje w klasie jeszcze długo nie opadły.

Ale Tosia wcześniej mówiła, że źle się czuje.

Tosia nie chciała zawieść grupy, dlatego przyszła.

Tosia odzyskała przytomność.

Kuba narysował serduszko z termometrem, a Basia napisała Zdrowiej szybko, Tosiu.

Tosia leżała w szkolnym gabinecie na miękkiej leżance, przykryta kocem w niebiesko-zieloną kratkę.

Tosia, jesteś dzielna, wracaj do nas szybko, przeczytała na głos.

Przestraszyłaś nas wszystkich, Tosiu.

Tosia kiwnęła głową.

Tosiu, czasem największa odwaga to powiedzieć, nie dam rady.

Drzwi cicho się otworzyły i do środka weszła mama Tosi.

Tosia spojrzała na książeczkę życzeń.

Tosia zamknęła oczy.

Dwa dni później Tosia wciąż odpoczywała w domu, ale w klasie szóstej B jej nieobecność była nadal odczuwalna.

Na tablicy wisiała kartka z napisem Wracaj do nas, Tosiu, ozdobiona serduszkami, uśmiechami i rysunkami termometrów oraz kubków z herbatą.

Bałem się, ale nie o siebie, tylko o Tosie.

Ja miałam wyrzuty sumienia, bo Tosia mówiła, że źle się czuje, a ja to zignorowałam.

Po kilku dniach odpoczynku Tosia poczuła się znacznie lepiej.

Odpowiedziała Tosia stanowczo.

Kiedy Tosia weszła do klasy, wszyscy natychmiast odwrócili się w jej stronę.

Tosia!

Tosia poczuła, że oczy jej się szklą.

Tosia spojrzała po klasie.

Na przerwie Tosia usiadła z przyjaciółmi na ławce przy oknie.

Tosia spojrzała przez okno, gdzie świeciło wiosenne słońce.