Mentionsy

– Może chciałbyś się nazywać Tygrysek?

Tygrysek był ostrożny, ale nie dziki.

Przez następne dni Tygrysek zadomowił się coraz bardziej.

Tygrysek naprawdę był kochany.

A tygrysek, leżący na jej poduszce, był tego najpiękniejszym dowodem.

Chciałaby pani Irena poczuła, że Tygrysek jest bezpieczny, kochany i szczęśliwy.

Ma teraz na imię Tygrysek.

Tygrysek zawsze towarzyszył jej w tych małych wyprawach, choćby z parapetu, z którego obserwował każdy jej ruch.

Usiadła na kanapie, a Tygrysek wskoczył obok niej.

Tygrysek, dla mnie zawsze będzie Benkiem, był moim towarzyszem przez 10 lat.

Chcę, żeby pani Irena zobaczyła, że Tygrysek ma się dobrze i żeby wiedziała, że nie jest już sama.

Ona i Tygrysek, leżący razem na łóżku, z uśmiechem i mruczeniem, które niemal słychać było przez papier.

Tygrysek, jakby wyczuwał tę niewidzialną nić, która połączyła teraz trzy osoby, stał się jeszcze bardziej obecny.

A Tygrysek pierwszy reagował.

Gdy miała trudniejszy dzień w szkole, kiedy koleżanka ją zawiodła albo gdy nie poszło jej zadanie z matematyki, Tygrysek przychodził.

Tygrysek tylko zamruczał i liznął jej dłoń.

Tygrysek siedział na parapecie i obserwował ją uważnie.

To był Tygrysek, jeszcze jako Benek, śpiący na kolanach pani Ireny.

Jeśli Tygrysek się nie zestresuje, to czemu nie?

Gdy tylko stanęli w progu mieszkania, Tygrysek spojrzał na drzwi, potem na Jolę i miauknął cicho.

Tygrysek może mieć dwa domy.

Wszyscy byli szczęśliwi, nawet Tygrysek, który traktował oba miejsca jak swój świat.

Pewnego wieczoru, gdy Tygrysek wrócił z weekendu u pani Ireny i wskoczył Joli na kolana, dziewczynka spojrzała mu w oczy.