Mentionsy

Bordo ratuje szczeniaka.

Bordo maszerował dumnie przy nodze swojej pani, pani Ani, z lekko uniesionym ogonem i uważnymi oczami.

Bordo spojrzał na kartkę, jakby coś w niej poczuł.

Bordo pociągnął ją lekko w stronę parku.

Ale Bordo nie zwracał na to uwagi.

Bordo podszedł powoli, bezszelestnie i usiadł przed chłopcem.

Ty jesteś Bordo, prawda?

A Bordo?

Michał prowadził panią Anię i Bordo Alejką w stronę małej polany, tuż za placem zabaw.

Pani Ania słuchała z uwagą, ale to Bordo był najbardziej skupiony.

Bordo powąchał materiał, potem podniósł głowę i zrobił krok w bok.

Bordo coś czuje.

Ale Bordo był innego zdania.

Bordo obwąchał ziemię, potem ruszył w kierunku drewnianej altany z porwanym dachem.

Daj Bordo działać.

Bordo zamerdał ogonem.

Bordo leżał tuż obok wejścia i patrzył spokojnie w ciemność.

Bordo podniósł się, zrobił krok do przodu i usiadł tuż obok Michała.

Bordo patrzył na nich spokojnie, z błyskiem dumy w oczach, ale jego nos nadal poruszał się niespokojnie.

Bordo zrobił kilka kroków w bok, węszył ziemię przy płocie i nagle zaszczekał krótko, ostro.

Bordo?

Bordo zatrzymał się przy zaroślach i spojrzał za płot.

Bordo stał nieruchomo przy ogrodzeniu.

Bordo zaszczekał krótko i ruszył przed siebie.

Bordo przecisnął się przez szparę i natychmiast przystanął.

Ja pójdę za Bordo.

Bordo zatrzymał się przy jednym z opuszczonych kontenerów.

Bordo zaczął kręcić się w kółko, aż zatrzymał się przy przewróconej palecie z drewna.

Bordo szczekał teraz głośniej.

Był chudy i zziębnięty, ale patrzył na Bordo jak na bohatera.

Bordo nie odpowiedział, ale spojrzał w głąb placu budowy Jego nos poruszał się niespokojnie Ta historia jeszcze się nie skończyła

Bordo nie przestawał węszyć.

Bordo wszedł do parku inną alejką niż poprzednio.

Dziewczynka otarła oczy rękawem i spojrzała na Bordo.

Bordo usiadł obok dzieci, a wiatr poruszył listki nad altaną.

Bordo podszedł do niej i delikatnie położył pysk na jej kolanie.

Bo Bordo wie, co to znaczy być potrzebnym.

Dzieci, psy i Bordo.

W drodze powrotnej Bordo szedł dumnie na przodzie.

Bordo spojrzał na nią i jakby przytaknął.

A Bordo?

Bordo zostanie ambasadorem, a te maluchy pokażą, że każda historia, nawet trudna, może mieć szczęśliwe zakończenie.

Michał uklęknął obok Bordo i spojrzał mu w oczy.

Bordo nie potrzebował słów.

– Gotowy na kolejną przygodę, Bordo?

Ale Bordo już wiedział, wystarczy odrobina serca i psinos, który zawsze prowadzi prosto do dobra.