Mentionsy

Bordo.

Pani Ania, jak co dzień, szykowała sobie kawę, a Bordo leżał na swoim ulubionym miejscu przy oknie, obserwując ptaki na podwórku.

Mam dla ciebie i Bordo ciekawą propozycję.

Pomyślałem, że może chciałabyś przyjechać z Bordo i zobaczyć, jak to wygląda od środka.

Pani Ania spojrzała na Bordo, który właśnie podniósł uszy i patrzył na nią uważnie, jakby rozumiał każde słowo.

Smycz, wodę dla Bordo i jego ulubiony przysmak.

Bordo siedział z przodu samochodu, wyglądając przez okno, jakby próbował odgadnąć co go czeka.

Bordo gotowy na wielką przygodę?

Bordo zaszczekał cicho, jakby mówił – oczywiście!

Bordo z ciekawością przyglądał się terminalowi.

Bordo podskoczył lekko, czując, że czeka go coś wyjątkowego.

Bordo szedł pewnym krokiem obok pani Ani, a jego ogon poruszał się w rytmie podekscytowania.

To dla niego wielkie przeżycie, powiedziała pani Ania do Marka, obserwując jak Bordo nie może oderwać nosa od podłogi, węsząc każdy możliwy trop.

Bordo przyglądał się temu wszystkiemu z zaciekawieniem.

Gdy jeden z psów znalazł ukrytą próbkę i otrzymał nagrodę, Bordo podniósł uszy, jakby chciał powiedzieć, ja też tak potrafię.

Może zobaczymy, jak Bordo poradziłby sobie w takim zadaniu?

Co ty na to, Bordo?

— Bordo, szukaj!

Bordo węszył uważnie, przesuwając nos nad podłogą.

Wszyscy się uśmiechnęli, a Bordo otrzymał swoją ulubioną przekąskę w nagrodę.

Po krótkiej zabawie w tropienie, Bordo nadal był pełen energii.

– Co się stało, Bordo?

Bordo podszedł bliżej i obwąchał pozostawioną tam torbę podróżną.

Bordo zaszczekał raz, potem drugi raz, po czym usiadł obok, nie spuszczając z torby wzroku.

Bordo patrzył na nich, jakby wiedział, że właśnie rozwiązał ważną zagadkę.

Bordo, świetna robota.

Pani Ania spojrzała na Bordo, który siedział obok torby, czujnie obserwując otoczenie.

Bordo, jakby rozumiejąc powagę sytuacji, podniósł się natychmiast i spojrzał w stronę terminala.

– Chodź, Bordo, pomożesz nam go znaleźć – powiedziała pani Ania, łapiąc smycz i ruszając szybkim krokiem.

– Bordo, szukaj – powiedziała pani Ania, pochylając się lekko.

Pani Ania wskazała na Bordo.

Uratujesz mi dzień, Bordo.

Bordo, dumny ze swojej misji, zaszczekał cicho i machnął ogonem.

W tym momencie Bordo uniósł uszy i zaczął węszyć w powietrzu.

Bordo podniósł się i ruszył w stronę jednego z przejść.

– Myślę, że powinniśmy sprawdzić, co Bordo wyczuł.

Bordo ruszył zdecydowanym krokiem w stronę tłumu pasażerów.

Bordo węszył intensywnie, zatrzymując się przy każdej ławce, przechodząc obok podróżnych i ich bagaży.

Bordo zawarczał cicho.

Bordo Misja Na Lotnisku

Bordo nie czekał.

Mężczyzna próbował zgubić ich w tłumie, ale Bordo był szybszy.

Bordo zaszczekał cicho i usiadł obok pani Ani, jakby wiedział, że właśnie pomógł w rozwiązaniu zagadki.

Bordo, jesteś niesamowity!

Gdyby nie Bordo, pewnie nigdy bym się o tym nie dowiedział.

Pani Ania pogłaskała Bordo po głowie.

Bordo powinien dostać własną legitymację psa tropiącego.

Bordo pomógł nam rozwiązać naprawdę poważną sprawę.

Wyciągnął z torby specjalny medal z napisem Honorowy Pies Lotniska i zawiesił go na obroży Bordo.

Gratulacje, Bordo!

Wszyscy się uśmiechnęli, a Bordo zaszczekał radośnie.

Po emocjonującym dniu pani Ania i jej pies wrócili do domu, gdzie Bordo wreszcie mógł odpocząć.