Mentionsy

W 1922 roku, kiedy Flaherty kręcił Nanooka z północy, Nanook of the North, równocześnie Murnau kręcił swojego Nosferatu.

Film, którego premiery Murnau nie doczekał i na który wpływ Murnaua całkowicie przyćmił Flaherty'ego.

Ale uwaga, to nie odnosiło się do Nanooka, tylko do drugiego filmu Flaherty'ego, mianowicie Moana, która miała być takim sequelem Nanooka, ale przeniesionym w tereny bardziej przyjazne, dokładnie na wyspy Samoa.

Tej słonecznej wyspy, gdzie Flaherty pokazywał połów żółwia, przędzenie włókna, potem tkanie, farbowanie, w końcu przygotowanie uczty i taniec rytualny.

i rezygnację ze scenariusza filmowego był nie Flaherty, lecz sowiecki filmowiec Dziga Wiertow.

Posłuchajmy, posłuchajmy, bo Flaherty, żeby zdobyć pieniądze, zwrócił się do kanadyjskiego magnata Williama McKenzie z prośbą o sfinansowanie wyprawy do północnej części Zatoki Hudsona w poszukiwaniu żelaza i miedzi.

Właśnie na tym przylądku powstało pierwsze dzieło Flaherty'ego.

No i to się pokrywa z tym, że Flaherty'ego interesował indywidualnych bohatery w bezpośredniej walce z przeciwnościami natury.

Aby podkreślić heroizm walki o przetrwanie, wśród wędrujących pól lodowych i nieprzewidywalnych warunkach, Flaherty udramatyzował warunki życia bohatera, cofając się co najmniej o jedną generację.

On wiedział, że tak było i jakich aktorów Flaherty mógł wynająć, żeby to pokazać wszystko?

Flaherty ukazywał tylko realne postaci, żyjące w miejscu, w którym film powstał.