Mentionsy

Po wejściu do domu państwa Ray, obecna tam rodzina i przyjaciele 28-latki tłumaczą, że Julie bardzo źle zniosła ceremonię pogrzebową i późniejszą rozmowę z policjantami, którzy nalegali, by spróbowała sobie coś jeszcze przypomnieć.

To samo pytanie prokurator kieruje również do kolejnego świadka, Johna Louisa, który pojawił się w domu Julie Ray wraz ze swoim partnerem z Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego, Richardem Coadelem.

Na poparcie tych słów prokurator prezentuje zdjęcia, jedno po drugim, aż zatrzymuje się przy fotografii przedstawiającej zasinienie powieki Julie Ray.

Na prośbę Jane Ray podszedł do Julie leżącej na kuchennej podłodze otoczonej przez bliskich, którzy z widocznym niepokojem dyskutowali, czy podać jej leki.

Po wysłuchaniu jej zeznań, obrońca Julie Ray zadaje kobiecie jedno, pozornie nieistotne pytanie.

Jak tego dnia zachowywała się Julie Ray?

Przypomina, że Julie Ray została przyjęta do szpitala o 5.50 rano, zaledwie półtorej godziny po odkryciu ciała swojego syna.

Prokurator przypomina, że Julie Ray, matka Joella, twierdziła, iż obudził ją krzyk.

Jego zdaniem ojciec Julie, James Ray, również zrozumiał wagę tej pomyłki i próbował ją chronić.

Wie, że to jego ostatnia szansa, by przekonać przysięgłych, by przypomnieć im, że Julie Ray nie jest potworem, lecz matką, która straciła dziecko, a teraz sama stoi na granicy przepaści.

My, ława przysięgłych, uznajemy oskarżoną Julie Ray Kirkpatrick winną popełnienia morderstwa pierwszego stopnia.

Popularność publikacji Fenning sprawia, że redakcja programu 2020 decyduje się ponownie przyjrzeć sprawie Julie Ray, więc do teksańskiego więzienia o zaostrzonym rygorze wysyłają swoją czołową korespondentkę, Lynn Sher, w towarzystwie operatora.

Tym bardziej, że idąc wzdłuż tych torów przez jakieś trzy kilometry, dochodzi się dokładnie do dzielnicy, w której mieszkała Julie Ray.