Mentionsy

Tak dokładniej 23 maja 1972 roku, Kathy Sue Miller obchodziła swoje 15 urodziny.

Ten dzień był wielką ulgą dla jej mamy Mary Miller, kiedyś Mary Porgalis, która jako dziecko przyjechała do Stanów z Litwy w czasie II wojny światowej i dorastając w Stanach zawsze starała się, aby jej dzieci Kathy i jej młodszy brat Kenneth wychowały się bez traumy w stabilnych czasach, bez tego co ona przeżyła jako dziecko.

Mary, będąc też osobą dosyć przesądną, jako młoda dziewczyna, zanim Kathy w ogóle przyszła na świat, miała bardzo zły sen.

I gdy jej córka przyszła na świat, nie spuszczała jej z oka, w szczególności gdy Kathy skończyła 14 lat.

Może oszukała przeznaczenie i skutecznie ochroniła Kathy przed czyhającym na nią złem.

Na początku maja 1973 roku, Kathy, teraz zbliżając się do swoich szesnastych urodzin, zaginie w tajemniczych okolicznościach.

Przeprowadził ze mną minirozmowę kwalifikacyjną, powiedziała Kathy po odłożeniu słuchawki.

Powiedział nawet, że przyjedzie po nią tego dnia po szkole, aby zabrać ją na stację i Kathy może od razu tego dnia zacząć dzień próbny czy szkolenie.

Kathy nie była pewna.

Marym nie wiedziała, czy to dobra wiadomość, czy zła, że Kathy była tam umówiona, ale nie przyszła.

Mary zaczyna dzwonić po jej kolegach, koleżankach i dowiaduje się, że tak, Kathy była w szkole tego dnia.

Kathy od razu po przyjściu do szkoły powiedziała Markowi, że właśnie dostała pracę tego dnia na stacji benzynowej.

Nie wie, kto to miał być, gdzie Kathy miała pojechać.

Wiedział tylko, że ktoś miał przyjechać po Kathy w bordowym samochodzie o 14.30.

W środku książki były podpisane nazwiskiem Kathy Miller i z jej domowym numerem telefonu.

Ten mężczyzna sądził, że kimkolwiek Kathy Miller była, musiała jakoś te książki zgubić i zadzwonił teraz na ten numer, aby je zwrócić.

Nie miał pojęcia, że Kathy Miller zaginęła.

Znaleziono je prawie 40 km na północ od miejsca, skąd Kathy zniknęła, co oznaczało tylko tyle, że te książki, a może też i ona, dostały się w tamto miejsce samochodem.

Tak faktycznie, taka dziewczyna jak Kathy zadzwoniła, pytając o pracę i właśnie umówili się.

On bardzo potrzebował rąk do pracy, potrzebował pomocy, był zdesperowany, więc powiedział, że przyjedzie po Kathy, jeżeli tylko jest gotowa zacząć tego samego dnia.

To oznaczałoby osobiście, że Kathy musiała się rozmyślić w ciągu tych pewnie kilku minut, kiedy została tam sama.

Nikt więc nie widział Kathy wsiadającej z Carignanem do samochodu czy jakiegokolwiek innego samochodu.

I policja na początku potraktowała zniknięcie Kathy Miller jako potencjalną ucieczkę z domu, a nie zaginięcie czy porwanie.

Mimo, że jej matka od razu była przekonana, że Kathy stało się coś złego i była też pewna, kto jest za to odpowiedzialny.

Po upływie miesiąca zaginięcia Kathy Miller, tak dokładniej 3 czerwca, dwóch nastoletnich chłopców jeździło na motorach po szlakach w lesie wchodzącego w skład rezerwatu Tulilap.

Następnego dnia, 4 czerwca, na podstawie uzębienia zostało potwierdzone, że znalezionym ciałem jest ciało zaginionej Kathy Miller.

Ciało Kathy znaleziono niecałe 2 km od domu kobiety nazwiskiem Kathy Sylvester, która była jakąś znajomą czy przyjaciółką, ich relacji nigdy dobrze nie wyjaśniono, Carignana, która jednak zezna, że nie widziała Harvey'a od kilku miesięcy.

Jej ciało zostało znalezione później na wyspie, porzucone w krzakach, z czaszką roztrzaskaną tępym narzędziem, w okolicznościach bardzo podobnych do morderstwa Kathy Miller.

Na przedniej szybie samochodu był też odcisk dłoni, dosyć mały, i podejrzewano, że mógł to być odcisk właśnie Kathy, albo kto wie, jakiś inny z jego ofiar.

Policji nigdy nie udało się zabezpieczyć odcisków Kathy z powodu rozkładu jej ciała.

I gdy tylko policja zakończyła tę pracę, dwa tygodnie po znalezieniu ciała Kathy,

20 września 1974 roku osiemnastoletnia Kathy Schultz z Minneapolis nie wróciła ze szkoły do domu.

Kathy zginęła od serii ciosów w głowę, znów jakimś tępym narzędziem w rodzaju młotka.

I teraz już dosyć prędko, 24 września, 3 dni zaledwie po znalezieniu ciała Kathy Schulz,

I nie ma dla was już pewnie zaskoczenia, tym mężczyzną jest właśnie Harvey Carignan, który potem, gdy znaleziono ciało Kathy Miller w Seattle, wyjechał od razu i przeniósł się właśnie do Minneapolis, w którym miał korzenie i które znał.

Mam wrażenie, że ta sprawa mogłaby się potoczyć inaczej, mogłaby się zakończyć znacznie wcześniej, gdyby na przykład śledczy zajmujący się sprawą młodostwa Kathy Miller, odkrywając, że Carignan tak prędko po znalezieniu jej ciała spakował manatki i wyjechał.

I pamiętacie, powiedziałam, że po znalezieniu ciała Kathy Miller w Seattle, Harvey nagle wziął i wyjechał z miasta.

Najmocniejszym dowodem był odcisk opony na miejscu młodostwa Kathy Schulz, który okazał się idealnie pasować do opony w jednym z jego samochodów.

A następnie Kathy Schultz, gdzie właśnie dowody były najmocniejsze.

Z tego co rozumiem nigdy nie został oficjalnie skazany w Waszyngtonie za uprowadzenie i zabicie Kathy Miller.