Mentionsy

przez co nie pojawia się na boisku albo nie występuje na nim aż tyle czasu, w związku z czym tych wątków jest nieco mniej, ale mimo wszystko w tym odcinku porozmawiamy sobie o Sebastianie Walukiewiczu, który po dłuższym czasie wrócił na środek obrony, czyli na swoją nominalną pozycję.

I zaczniemy dzisiaj właśnie od Sebastiana Walukiewicza, który w wyjazdowym starciu przeciwko Torino wystąpił, tak jak wspomniałem, na swojej nominalnej pozycji, czyli środku obrony.

Torino zdołało odrobić stratę i koniec końców ten mecz wygrało, ale wydaje mi się, że ten kto oglądał to spotkanie to wie, że Walukiewicz w tym meczu naprawdę nieźle się prezentował, czego nie można powiedzieć o całej linii defensywy Sassuolo, ale o tym za chwilę.

W pierwszej części spotkania Walukiewicz głównie mierzył się z Giovannem Simeone i Alion Dże.

w związku z czym Walukiewicz dosyć często w tej fazie defensywy musiał jakoś reagować, ale też nie było to na tyle trudne, nie było to też na tyle angażujące, żeby jakoś przesadnie go obciążać.

Mimo tego, że Torino naprawdę kilka dobrych ataków wyprowadziło, no to raczej Walukiewicz większych problemów z tym nie miał, nawet jeżeli czasami popełniał jakieś drobne błędy, czy dawał się wyciągnąć ze swojej strefy przez jednego z zawodników,

Natomiast jeżeli chodzi o bezpośrednio grę Walukiewicza w trakcie tych pierwszych 45 minut, to tak jak powiedziałem mierzył się on głównie na tych dwóch zawodników,

Widać było, że jako ten bardziej dynamiczny zawodnik sprawia on większe problemy Walukiewiczowi.

Swoją drogą ta gra na tych dynamicznych zawodników w przypadku Walukiewicza to jest coś, co trochę mnie zastanawia, bo zdarzają się spotkania, w których właśnie tego typu piłkarzy radzi sobie on naprawdę bardzo solidnie, choćby przypominam sobie to spotkanie przeciwko Komol nie tak dawno.

Tak jak mówię, nie jest to tragiczny występ, nawet bym powiedział, że bardzo solidny, ale jednak rzuca się to w oczy, że ci bardziej dynamiczni zawodnicy, jeżeli dobrze potrafią wykorzystać swoje parametry fizyczne, jeżeli chodzi o przyspieszenie, no to mogą Walukiewiczowi spore problemy przysporzyć.

Natomiast jeżeli chodzi o drugą część spotkania, no to ja uważam, tak jak w pierwszej, że spisywał się Walukiewicz naprawdę bardzo solidnie i przy tych dwóch trafieniach Torino moim zdaniem nie za wiele mógł zrobić.

Jedyna różnica między pierwszą a drugą częścią spotkania w wykonaniu Walukiewicza była taka, że w drugiej części meczu częściej mierzył się

W 62 minucie też wydaje mi się, że trochę Walukiewicz przysnął i nie upilnował Simeone, który oddawał strzał głową, który zresztą przeleciał niewiele ponad bramką, więc był naprawdę dosyć groźny i to już jest błąd, który wydaje mi się, że warto wypunktować.

Jeżeli chodzi o włoskie strony, na których widziałem oceny, no to było to 5,5, też zauważali tam, zauważały tam osoby wystawiające noty, że faktycznie NGE sprawiał mu trochę większe problemy, ale też coś, co jest pozytywne po tym występie, to to, że w tych ocenach widniały takie komentarze, że z tych wszystkich zawodników w bloku defensywnym Sasuolo, to właśnie do Walukiewicza najmniej można się za to spotkanie przyczepić.

Trochę zapomniałem o tym wątku, kiedy omawiałem mecz w wykonaniu Walukiewicza, ale również trzeba mieć na uwadze to, że Fabio Grosso aktualnie bije się pół ligi, szczególnie tych drużyn z tego drugiego szeregu,

ale jednak aspirujących do gry w Pucharach, czy to Lazio, czy to Fiorentina, czy to Bologna, czy inne zespoły z topu, również jest duża szansa, że ten szkoleniowiec Nero Verdich opuści, a też ciekawi mnie, jak wówczas będzie wyglądała pozycja Walukiewicza w drużynie, czy będzie on dalej ustawiany na prawej obronie, czy w trójce środkowych obrońców, czy jako jeden z dwójki środkowych obrońców, czy w ogóle w Sassuolo zostanie.