Mentionsy

Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych konsekwentnie potwierdza, że prawa wynikające z klauzuli due process zawartej w Konstytucji przysługują wszystkim osobom znajdującym się na terytorium Stanów Zjednoczonych, a nie tylko obywatelom.

Sąd Najwyższy od dawna podkreśla kluczowe nazewnictwo, którego ojcowie założyciele użyli w Konstytucji.

Ale na szczęście Sąd Najwyższy wyłapuje ten mechanizm dyskryminacji i obala prawo.

18 maja 1896 roku Sąd Najwyższy ogłasza jednomyślny wyrok.

Ale wysyłanie imigrantów do więzień za granicą bez pełnego procesu karnego i prawomocnego wyroku jest już jawnym złamaniem konstytucji i Sąd Najwyższy niezmiennie stoi dokładnie na tym samym stanowisku.

W 1944 roku Sąd Najwyższy w sprawie Korematsu versus United States podtrzymał decyzję o internowaniu, zgadzając się z argumentacją rządu, że działania wojenne usprawiedliwiają podjęcie drastycznych działań.

Orzeczenie pokazało, że nawet Sąd Najwyższy może ulec pewnej presji, gdy naród ogarnia strach, skutecznie ograniczając konstytucyjną obietnicę należytego procesu dla całej grupy etnicznej.

Sąd Najwyższy w późniejszych orzeczeniach podkreślał, że decyzja w sprawie Korematsu była ogromnym błędem, który nie powinien się już nigdy powtórzyć.

Ale później w całej serii orzeczeń Sąd Najwyższy sprzeciwił się tej interpretacji.

Dzięki niej Sąd Najwyższy uznał, że due process to nie tylko procedury, to także zakaz arbitralnego dzielenia ludzi na lepszych i gorszych.

Te skomplikowane batalie prawne w Sądzie Najwyższym i prawo precedensowe są przecież dość wyjątkowe.