Mentionsy

I to ciekawa właśnie jest pomysł, żeby planując trasę, ja myślałem właśnie, żeby jechać do nad Polskie Morze i to już Szwecja i dalej już w górę, no ale faktycznie nie chcę wracać tak samo, więc wtedy może faktycznie, no dobra, ale posłucham bardzo Twojej historii, bo to jest ciekawe, jak sobie to fajnie ułożyć.

Po prostu, wiesz, to jest dla naszych słuchaczy, słuchaczek interesujące jakby planowanie trasy, dlaczego tak, a nie inaczej, jakie są fajne, wiesz, doświadczenia, prawda, dla innych, bo to zawsze fajnie pisać kogoś, kto był, a nie ktoś, kto na, wiesz, na Google Mapsach kreśli sobie plany po raz szesnasty, bo wiesz wtedy, jak to wygląda na żywo.

To wtedy było 6 godzin chyba.

Wtedy jeszcze mieliśmy wrażenie takiej normalności, ale z kolejnymi dniami ta normalność naszego podróżowania się zacierała.

Także to są takie absurdalne sytuacje, które wtedy wydawały się totalną przesadą, znaczy może one dalej wydają się przesadą, natomiast z perspektywy czasu jest to fajna przygoda, którą wspominam, którą niekoniecznie chciałbym powtórzyć i też sobie obiecywałem, że nigdy tego nie powtórzę, chociaż rok 2025 już to zweryfikował, wyjazd do Rumunii to zweryfikował, mam za sobą 27 godzin jazdy.

Jak się wtedy układa taka relacja, powiedzmy, w takiej podróży?

Ja wziąłem wtedy oczywiście pod uwagę, że jestem zmęczony i mogę być troszeczkę przewrażliwiony, ale wyobraź sobie sytuację, że jesteś niedospany, jesteś totalnie wywalony z butów, zamykasz oczy, próbujesz odpłynąć, zasnąć i nagle ktoś koło ciebie, koło twojego ucha zaczyna ci ciumciać.

Oczywiście ugryzłem się wtedy w język, założyłem sobie założyłem sobie zatypki do uszu motocyklowe i udało mi się zasnąć, natomiast...

No, wtedy naprawdę się we mnie zagotowało, przyznam się szczerze.

Już się zastanawiam, czy w przyszłym roku może nie wybrać się na jakiś fiński TED.

Mam nadzieję, że kategoria off-roadowa zostanie i wtedy TED taki będzie fantastycznym przygodą też w konkursie.

Pamiętam, że nawet wrzucałem wtedy rolkę na Instagrama, że pijemy kawę na wysokim poziomie, bo to faktycznie perspektywa była taka, że rozbiliśmy się na takiej troszeczkę wiszącej skale, a przed nami rozpościerał się widok doliny, gór i chmur, które były niżej niż my.

Tak bardzo mi się spodobało, że na pewno chciałbym w przyszłym roku również zaliczyć coś po kroju ACT, czyli Adventure Country Track, tudzież jakiś tras TED, czyli Trans Euro Trails.

Kiedyś miałem takie marzenie jeszcze jeżdżąc 125, no bo wtedy ograniczenie w postaci niemożności wyjeżdżania za granicę po prostu wykreowała u mnie taki pomysł właśnie na objechanie Polski dookoła.